Uniwersytet Zielonogórski
Wyślij wiadomość Strona główna
Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego



 
 
Nowości

Aktualna oferta nowości wydawniczych

Przestrzeń „upodrzędniona”. O wczesnych powieściach Elizy Orzeszkowej

FILOLOGIA POLSKA

narolska_przestrzen.jpg

Aneta Narolska, Przestrzeń „upodrzędniona”. O wczesnych powieściach Elizy Orzeszkowej, Oficyna Wydawnicza UZ, B5, oprawa miękka, s. 324, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-209-9; 32,00 zł


Jednym z zasadniczych problemów, interesująco i głęboko przedstawionych w książce jest problematyka miejska i jej „zderzenie” z problematyką rustykalną. We wczesnych powieściach […] wiejskość nieustannie konfrontuje się z przestrzenią zurbanizowaną; wkracza na przestrzenie podmiejskie, modyfikuje świadomość postaci. Miasta to zarówno układ urbanistyczny, ale także miejskie środowiska i ich stratyfikacje. Widać to w świetnie przedstawionych przestrzeniach miast, takich jak Grodno, Wilno czy Warszawa, oraz ciekawych interpretacjach dwóch stolic (Paryża i Petersburga), widać jak wielorakie funkcje pełnią te przestrzenie.



[Z recenzji prof. dr. hab. Tadeusza Bujnickiego]



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Kolej na kolej. Pociąg, dworzec, poczekalnia w literaturze i refleksji humanistycznej

FILOLOGIA POLSKA

gieba_kolej.jpg

Kolej na kolej. Pociąg, dworzec, poczekalnia w literaturze i refleksji humanistycznej, red. Kamila Gieba, Janusz Łastowiecki, Mirosława Szott, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-208-2; 33,00 zł


Jednym z założeń redaktorów było zgromadzenie refleksji wykraczających poza domenę literatury. Stąd też miejsce dla Wagonu 4: audiowizualnego. To zbiór artykułów tych Autorów, którzy wskazują na komparatystyczny dialog literatury z innymi sztukami. Są to nawiązania do kontekstów filmowych (Andrey Kotin) i radiowych (Anna Mądrecka, Janusz Łastowiecki). Zunifikowane dworce kolejowe stanowią egzemplifikację non-lieux w tekście Anety Włodarczyk, koncentrującej się na dworcowej architekturze. Jednocześnie Autorka wskazuje na próby oswajania dworcowych miejsc niczyich poprzez architektoniczne strategie zakorzeniające. Tak w wielkim skrócie można zarysować nasz rozkład jazdy – krąg problemów poruszanych w niniejszej publikacji. Zebranych artykułów nie można uznać za przekrojowe. W większości dotyczą przecież konkretnych przypadków badawczych oraz wybranych aspektów obecności kolei w kulturze. Tom nie pretenduje do miana kompendium wiedzy o związkach literatury, sztuki czy antropologii z problematyką kolejową. Może natomiast stać się inspiracją do poszerzania tematu lub zainteresowania zagadnieniem, które – jak się zdaje – nadal pozostaje marginalne w naukach humanistycznych i społecznych.



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Język w życiu wspólnoty, „Zielonogórskie Seminaria Językoznawcze” 2014

JĘZYKOZNAWSTWO

ZSJ_2014.jpg

Język w życiu wspólnoty, red. Magdalena Hawrysz, Marzanna Uździcka, Anna Wojciechowska, „Zielonogórskie Seminaria Językoznawcze” 2014, Oficyna Wydawnicza UZ, B5, oprawa miękka, s. 276, Zielona Góra 2015, ISSN 2299-4572, ISBN 978-83-7842 -233-4; 35,00 zł


Nie jest niczym nowym powiedzieć, że język jest jednym z podstawowych środków integracji społecznej. Z osobami mówiącymi tak jak my łączy nas więź, z nimi tworzymy wspólnotę komunikacyjną. Integrująca funkcja języka sprawia, że staje się on przedmiotem zainteresowania nie tylko ze względu na samego siebie, ale również dlatego, że umożliwia uczynić obiektem poznania swoich użytkowników, a w konsekwencji także relacje zachodzące między językiem i wspólnotą.
Tej właśnie problematyce, czyli językowi w życiu wspólnoty, zostały poświęcone studia zgromadzone w niniejszym tomie „Zielonogórskich Seminariów Językoznawczych”. Zaproszenie do publikacji przyjęli przedstawiciele ośrodków naukowych z Gorzowa Wielkopolskiego, Łodzi, Warszawy, Wrocławia. Uniwersytet Zielonogórski reprezentują językoznawcy z Instytutu Filologii Polskiej oraz angliści i germaniści. Specyfiką bieżącego numeru jest włączenie dwóch prac prezentujących optykę literaturoznawczą, komplementarną wobec spojrzenia lingwistycznego. Wspólnota jest w istocie pojęciem ponaddyscyplinarnym, a skupienie na niej badań potwierdza integralność nauk filologicznych.
Szerokie sformułowanie tematu niniejszego tomu pozwoliło autorom na podjęcie różnorakich analiz, które sprzyjają ukazywaniu relacji język-wspólnota z wielu perspektyw.



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Wolna Partia Demokratyczna po zjednoczeniu Niemiec (1990-2013)

POLITOLOGIA

kruk_wolna_partia.jpg

Aleksandra Kruk, Wolna Partia Demokratyczna po zjednoczeniu Niemiec (1990-2013), Oficyna Wydawnicza UZ, B5, oprawa miękka, s. 190, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-221-1; 35,00 zł


Zamiarem autorki było przedstawienie znaczenia Wolnej Partii Demokratycznej na scenie politycznej zjednoczonych Niemiec, od 1990 do 2013 r. Przeanalizowano aktywność FDP w koalicjach rządowych, a także działalność opozycyjną liberałów w latach 1998-2005. Wpływ FDP, mierzony poparciem elektoratu i rezultatami wyborów, został ograniczony w 2013 r., gdy partia, nie przekraczając 5% progu wyborczego, znalazła się poza parlamentem. Kryzys FDP wzbudził pytanie o kierunki odnowy ugrupowania, a także znaczenie partii w życiu politycznym Republiki Federalnej Niemiec. Stanowił fiasko nadziei, które w liberałach pokładał politolog Arnulf Baring, twierdzący w latach 90. XX wieku, że spośród niemieckich ugrupowań tylko liberałowie mają w sobie potencjał, by reformować zjednoczone Niemcy. W toku prac nad sytuacją FDP po zjednoczeniu Niemiec postawiono wiele pytań: Czy na niemieckiej scenie politycznej jest jeszcze miejsce dla FDP? Jakie znaczenie mają dokonania przywódców z ramienia FDP dla zachowania żywotności politycznej ugrupowania? Jaką rolę odegrali liberałowie, będąc u władzy? Co manifestowali, trafiając w szeregi opozycji? Czy liberałom grożą podziały wewnątrzpartyjne? Czy FDP zdoła pokonać kryzys wewnątrzpartyjny? W jaki sposób liberałowie wpływali na politykę Republiki Federalnej Niemiec? Jakie znaczenie przywiązywali do programów wyborczych? Czy byli bardziej pragmatykami i aktywnie zabiegali o władzę, czy okazali się teoretykami i wykazywali pasywność?



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Przyszłość wielokulturowości w Polsce?

ETNOGRAFIA

angutek_przyszlosc_wielokulturowosci.jpg

Przyszłość wielokulturowości w Polsce? Nowe wyzwania dla antropologii kulturowej i etnologii, red. Dorota Angutek, „Archiwum Etnograficzne”, t. 58, Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Oficyna Wydawnicza UZ, B5, oprawa miękka, s. 224, Wrocław 2016, ISBN 978-83-64465-16-1, ISBN 978-83-7842-218-1, ISSN 0066-6858; 32,00 zł


Przedstawiany w kolejnym tomie „Archiwum Etnograficznego” zbiór artykułów stanowi tylko część wygłoszonych podczas konferencji referatów. Uporządkowanie tego materiału jest odmienne od porządku ustalonego na konferencji, ponieważ dyskusje ujawniły nieco inne powiązania merytoryczne między treściami referatów. Najważniejszymi czterema zagadnieniami, wokół których oscylowały referaty, a w książce wyraźnie utrzymano taką orientację tematyczną, były: (1) Dotychczasowe działania oraz nowe zadania współczesnej antropologii kulturowej/etnologii w zakresie edukacji wielokulturowej, która ma przyczyniać się do efektywnego poszerzania wiedzy naszego społeczeństwa na temat żyjących wśród nas imigrantów i przedstawicieli mniejszości etnicznych oraz narodowych, przeciwdziałać nietolerancji, myśleniu i zachowaniom o podłożu ksenofobicznym czy rasistowskim. (2) Wiodące antropologiczne koncepcje wielokulturowości i ich aplikowanie do realiów polskich przez badaczy akademickich oraz praktyków – muzealników, liderów środowiskowych, instytucje samorządowe i pozarządowe, osoby i organizacje odpowiedzialne za kształtowanie polityki w tej sferze, w nowoczesnym społeczeństwie obywatelskim. (3) Aktualny stan badań nad wielokulturowością w Polsce w kontekście najnowszej imigracji oraz zróżnicowania kulturowego obywateli polskich. (4) Metodyka eksploracji etnograficznych w zakresie wielokulturowości i metodyka edukacji międzykulturowej. (5) Próby stworzenia polityki lokalnego multikulturalizmu. Problematyka czwartego tematu rozkładała się w książce w obszarach wskazanych w punktach wcześniejszych.



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Inicjatywy kulturalne angażujące osoby 50+ jako przestrzeń indywidualnego rozwoju i kształtowania kapitału społecznego

SOCJOLOGIA/ANIMACJA KULTURY

slowinska_inicjatywy.jpg

Inicjatywy kulturalne angażujące osoby 50+ jako przestrzeń indywidualnego rozwoju i kształtowania kapitału społecznego, red. Sylwia Słowińska, Oficyna Wydawnicza UZ, B5, oprawa miękka, s. 240, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-225-9; 31,00 zł


Kategoria osób 50+ jest złożona i zróżnicowana, obejmuje bowiem ludzi, którzy mogą znajdować się w dwóch okresach życia, czyli zarówno na etapie środkowej dorosłości (30./35.–60./65. rż.), a właściwie u jej schyłku, jak i późnej dorosłości (po 60./65. rż.). Co istotne w kontekście podejmowanej przez nas problematyki, jest to także grupa, która zgodnie z cytowanym powyżej Jackiem Wodzem, musi w realiach poprzełomowych uczyć się postaw prospołecznych i oduczać zachowań utrwalonych w poprzednim systemie. Ludzie powyżej 50. roku życia to grupa, która w ostatnim czasie, między innymi w wyniku przemian demograficznych związanych ze starzeniem się społeczeństw, jest traktowana przede wszystkim jako kategoria o specyficznych potrzebach, wymagająca określonego wsparcia ukierunkowanego na zapobieganie wykluczeniu społecznemu, jak również umożliwiającego aktywne i zdrowe starzenie się. Tę grupę wiekową postrzegać należy także przez pryzmat jej potencjału, który może zostać zagospodarowany z korzyścią dla rozwoju i dobrostanu samej jednostki, jak i dla dobra środowiska lokalnego i społeczeństwa. Przyjmując taką perspektywę, zainteresowaliśmy się tym, czy w województwie lubuskim tworzona jest oferta aktywności osób 50+, ale także jej ewaluacją, i spojrzeliśmy na tę ofertę oraz jej uczestników z punktu widzenia możliwości budowania kapitału społecznego. Różnego rodzaju inicjatywy kulturalne pozwalają bowiem uczestniczącym w nich ludziom spotykać się i być razem, a więc budować sieć kontaktów społecznych. Interesujące staje się w tym kontekście to, czy te zasoby przekładają się na podniesienie jakości życia jednostek i mogą służyć dobru szerszej zbiorowości. W związku z tym cele, jakie wyznaczyliśmy w naszych badaniach, to: 1. Diagnoza inicjatyw kulturalnych angażujących osoby 50+. 2. Ewaluacja wybranych form zajęć. 3. Określenie możliwości rozwijania kapitału społecznego poprzez uczestnictwo w określonych formach zajęć. 4. Określenie poziomu kapitału społecznego uczestników zajęć/osób 50+.



Pobierz Spis treści
Pobierz Wprowadzenie
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Dziewiętnasto- i dwudziestowieczne wizje miast przyszłości wobec społecznych wyzwań współczesnej urbanizacji

SOCJOLOGIA/ARCHITEKTURA/URBANIZACJA

kinal_dziewietnastowiecznajpg.jpg

Artur Kinal, Dziewiętnasto- i dwudziestowieczne wizje miast przyszłości wobec społecznych wyzwań współczesnej urbanizacji, B5, oprawa miękka, s. 168, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-211-2; 18,00 zł


Gdzieś na styku wszystkich dziedzin aktywności ludzkiej zainteresowanych omawianą kwestią powstawały wizje miast przyszłości. Wizje te zwykle dawały odpowiedź na obserwowane w rzeczywistości rozwijających się miast kwestie problemowe. Stanowią tym samym wgląd w tło społeczne, odsłaniając problemy i dążenia charakterystyczne dla określonego momentu historycznego w dziejach urbanizacji. Praca niniejsza stawia sobie za zadanie dokonanie analizy komparatystycznej, zestawiającej treść dotychczas powstałych wizji miast przyszłości z uwarunkowaniami współczesnymi. Celem jest ustalenie adekwatności owych wizji do potrzeb naszych czasów, zdiagnozowanie ciągłości lub zmiany w poruszanych kwestiach problemowych, wskazanie potencjalnych możliwości zastosowań proponowanych w nich rozwiązań. Aby taka analiza była możliwa, konieczne jest wyłonienie i uporządkowanie kryteriów, względem których dokonane zostaną porównania. Należy także doprecyzować ramy historyczne, aby jednoznaczne stało się zarówno rozumienie współczesności, jak i okresu porównawczego, z którego zaczerpnięte będą wizje miast do analiz. Należy wreszcie wskazać dane źródłowe zawierające informację o obiektach porównań.



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Pogranicze. Studia i szkice literackie

FILOLOGIA POLSKA

ruszczynska_pogranicze_studia.jpg

Marta Ruszczyńska, Pogranicze. Studia i szkice literackie, „Historia Literatury Pogranicza”, cz. 5, B5, oprawa miękka, s. 196, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-219-8; 24,00 zł


Książka stanowi przegląd twórczości literatów z terytorium głównie dawnych XIX-wiecznych Kresów Wschodnich. Pogranicze jawi się tutaj jako obszar geohistoryczny dający możliwość dialogu z kulturowo Innym. Ważne wydają się również idea lokalizmu i topos miejsca oraz pamięć historyczna. Wszystkie te trzy elementy mają wpływ na wytworzenie się swoistego krajobrazu kulturowego istotnego dla opisywanych regionalnych światów. Natomiast dla twórców współczesnych (z XX w.) pogranicze byłoby obszarem transgresji i wspólnie przechowywanej pamięci o przeszłości oraz źródłem trwałych wartości aksjologicznych. W perspektywie niniejszej książki kategoria pogranicza jawi się także jako sposób przekraczania norm gatunkowych i estetycznych, a także formuła ustanawianych wciąż na nowo wzorców i konwencji, również tych o charakterze biograficznym.



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Pieśni bożonarodzeniowe

MUZYKA

szymaniuk_piesni.jpg

Pieśni bożonarodzeniowe, aranżacje Jerzy Szymaniuk, A4, oprawa miękka, s. 196, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-224-2; 24,00 zł


Początki pracy autora aranżacji nad kolędami sięgają 1990 roku. Pierwsze opracowania zostały nagrane w roku 1993 na płycie kompaktowej pt. Wigilia Jazzowa Jerzy Szymaniuk (Polonia Records CD 033). Zarejestrowane aranżacje polskich kolęd stanowiły pierwszą dokumentację prac kompozytorsko-aranżacyjnych nad tym materiałem.
Kolejne projekty artystyczne wpłynęły na rozbudowę repertuaru, który został wzbogacony o pastorałki oraz kolędy i pieśni bożonarodzeniowe innych narodów. Współpraca z różnymi wykonawcami, rozmaite propozycje koncertowe inspirowały do stopniowego powiększania aparatu wykonawczego.
Ostatnią wersją aranżacji pieśni bożonarodzeniowych jest właśnie ta przedstawiona w niniejszym wydaniu. Wśród nich są polskie kolędy i pastorałki oraz pieśni bożonarodzeniowe innych narodów. Opracowania charakteryzują się różnorodnością stylistyczną. Wpływ na nastrojowość pieśni mają takie elementy jak swing, blues, soul czy funky.
Program został nagrany w 2005 roku na albumie płytowym CD pt. Pieśni Bożonarodzeniowe. Oto Syn Mój (Stowarzyszenie Miłośników Muzyki Chrześcijańskiej Gospel, Osiek 2005) oraz na płycie Kolędy Świata (Stowarzyszenie Miłośników Muzyki Chrześcijańskiej Gospel, Osiek 2007).
W niniejszym wydaniu odnajdziemy również ważniejsze prezentacje aranżacji oraz przykłady innych twórczych koncepcji w pracy nad kolędami, które były wykorzystywane w pracy artystycznej autora.



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Jednostki pomocnicze w polskich gminach

POLITOLOGIA

Jarosz_tom_1.jpg

Jednostki pomocnicze w polskich gminach. Pozycja, funkcje i wyzwania, red. Adam Jarosz, Beata Springer, Zielona Góra 2014,  Oficyna Wydawnicza UZ, B5, oprawa miękka, s. 274, ISBN 978-83-7842-172-6, „Samorząd terytorialny w Polsce. Stan obecny i szanse modernizacji”, red. Adam Jarosz, t. 1; 39,00 zł


W ostatnich latach coraz większe znaczenie zyskuje aktywizacja i partycypacja społeczeństwa na szczeblu lokalnym. Dotyczy to zarówno obszarów wiejskich, jak i miast. W Polsce w okresie transformacji ustrojowej nie przywiązywano do tego zbyt dużej wagi, ponieważ znacznie ważniejsza była modernizacja po poprzednim systemie. Wraz z rosnącą świadomością, wiedzą i zainteresowaniem społeczności lokalnych, jeśli chodzi o rozwój zamieszkiwanych przez nie miejscowości, zaczęły rosnąć także oczekiwania wobec władz samorządowych. Mieszkańcom nie wystarczy już uczestnictwo jedynie w postaci oddania głosu. Coraz częściej chcieliby oni móc aktywnie włączać się, wyrażać zdanie na temat działań władzy, a także realizować zadania. Szczególnie ważne jest to w momencie nasilenia aktywności inwestycyjnej samorządów po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej.
Niniejsza praca zbiorowa Jednostki pomocnicze w polskich gminach. Pozycja, funkcje i wyzwania, o interdyscyplinarnym charakterze, ma na celu ukazanie zarówno problematyki prawniczej, uwarunkowań historycznych, jak i kontekstu społecznego funkcjonowania jednostek pomocniczych. Dopiero holistyczne ujęcie problematyki pozwoli na dogłębną, zróżnicowaną i ciekawą analizę. Różnorodność płaszczyzn dotyczących jednostek pomocniczych gminy pozwala na stworzenie spójnego obrazu, w którym różnego typu badacze (zarówno teoretycy jak też praktycy) odnajdą „skrawek” dla siebie.



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Häusliche Gewalt in der deutschsprachigen Literatur des 21. Jahrhunderts

FILOLOGIA GERMAŃSKA

szmorhun.jpg

Arletta Szmorhun, Häusliche Gewalt in der deutschsprachigen Literatur des 21. Jahrhunderts, B5, oprawa miękka, s. 270, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2016, ISBN 978-83-7842-223-5; 35,00 zł


Die Studie Häusliche Gewalt in der deutschsprachigen Literatur des 21. Jahrhunderts bietet mit ihrer interdisziplinären Ausprägung eine Analysekonzeption, die in der (literatur)wissenschaftlichen Forschung bisher fehlt. Als Untersuchungsgegenstand gelten 25 Texte deutscher und österreichischer Autorinnen, die das Problem häuslicher Gewalt aus unterschiedlichen Perspektiven und mit unterschiedlicher Intensität beleuchten. Es handelt sich hierbei um solche Autorinnen wie Inka Bach, Katharina Born, Alina Bronsky, Heike Engel, Julia Franck, Anja Frisch, Elke Heidenreich, Erika Kronabitter, Joanna la Bright (eig. Annemarie Albrecht), Elke Laznia, Anna Maria Leitgeb, Selma Mahlknecht, Inge Merkentrup, Marlene Streeruwitz, Sarah Stricker, Judith Taschler, Anke Velmeke, Bastienne Voss, Judith Zander und Juli Zeh. Die Auswahl des Textkorpus orientiert sich an solchen Kategorien wie Vielgestaltigkeit, Vieldimensionalität, Perspektivität, Intensivität und (In)Direktheit der literarischen Gewaltdarstellung. Untersucht werden mithin Texte, in denen familiäre Gewalt in allen möglichen Erscheinungsformen und figuralen Konstellationen zur Geltung kommt und aus unterschiedlichen Perspektiven – sowohl explizit als auch implizit – dargestellt wird. In den analytischen Mittelpunkt geraten folgende Gewaltausrichtungen: Partnergewalt, Eltern-Kind-Gewalt, Geschwistergewalt und Kind-Eltern-Gewalt. Damit werden alle Beziehungskonstellationen abgedeckt, in denen sich häusliche Gewalt in ihren physischen, psychischen und sexuellen Facetten spiegelt und solche Begleitumstände wie Schwere, Dauer, Ausmaß der Bedrohung, Geschlecht, Alter, Motivationslagen, Unsicherheitsabsorption etc. erkennen lässt.


Pobierz Einleitung
Pobierz Inhaltsverzeichnis
Pobierz Fragment
Pobierz Fragment

Prawo budowlane z omówieniem i komentarzem. Stan prawny na 1 stycznia 2016 roku

BUDOWNICTWO

prawo_b_2.jpg

Tadeusz Biliński, Emilia Kucharczyk, Prawo budowlane z omówieniem i komentarzem. Stan prawny na 1 stycznia 2016 roku, B5, oprawa miękka, s. 400, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2016, ISBN 978-83-7842-222-8; 35,00 zł


Bardzo częste zmiany ustawy Prawo budowlane i jej rozporządzeń wykonawczych, a w szczególności zmiany wprowadzone w roku 2015, stwarzają wiele trudności w jego stosowaniu. Brak aktualnych opracowań stanu prawnego zainspirował autorów do napisania tej książki. Co prawda, prace nad Kodeksem Budowlanym są z początkiem kolejnej kadencji Sejmu kontynuowane, jednak mając na uwadze długi proces legislacyjny kodeksu, zasadnicze zmiany prawa budowlanego wejdą w życie nie wcześniej niż pod koniec 2017 roku.
Książka ma 400 stron, składa się z siedmiu rozdziałów i dwóch załączników. Zasadnicza część książki – rozdział 3, zawiera tekst ustawy Prawo budowlane (stan prawny na 1 stycznia 2016 r.) wraz z komentarzem do ważniejszych lub kontrowersyjnych regulacji prawnych. Pierwsze dwa rozdziały poświęcono uwarunkowaniom prawno-instytucjonalnym działalności inwestycyjno-budowlanej oraz pojęciu prawa budowlanego i jego celom w procesie inwestycyjno-budowlanym.
W rozdziale czwartym przedstawiono obowiązki i uprawnienia organów publicznych, tj. samorządu terytorialnego, administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, a w rozdziale piątym przedstawiono i krótko scharakteryzowano treść rozporządzeń do ustawy Prawo budowlane i najważniejszych rozporządzeń do innych ustaw bezpośredniego otoczenia prawnego procesu inwestycyjno-budowlanego.
Rozdział szósty zawiera indeks terminów występujących w książce, który ma ułatwić Czytelnikowi odnalezienie w książce odpowiedniego zagadnienia, a w rozdziale siódmym zestawiono i objaśniono najważniejsze terminy prawne najczęściej stosowane w postępowaniu administracyjnym.
W aneksie 1 przedstawiono wzory formularzy wniosków, decyzji i postanowień oraz wzory dokumentów, a w aneksie 2 – przykłady wybranych podkładek decyzji administracyjnych.



Pobierz Spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Photography as visualisation of students’ leisure time

PEDAGOGIKA

polanczyk_photography.jpg

Eunika Baron-Polańczyk, Marta Czajkowska, Jacek Grotkiewicz, Photography as visualisation of students’ leisure time, Publishing House of the University of Zielona Góra, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-214-3; 39,00 zł


The emerging reflections on the conditions concerning the use of photography in the process of education are certainly a positive sign. The addressed issues of didactic and pedagogical usefulness of digital media are of utmost importance, as the daily routines of contemporary people are, to a greater or lesser extent, connected with computers, digital technologies, and in recent years particularly with mobile devices. It is therefore important to find answers to the question of what digital media (including digital photography) are for their users.
The authors embed their thoughts in pedagogical context, referring to educational impact of the development of students' interests in various forms of leisure activities, as well as to shaping attitudes to rational (useful and thoughtful) ways of spending free time in the space of digital media. Let us hope that the thoughts contained in this report will constitute a contribution towards fruitful and critical discussions on leisure time and personal development in the area of digital media and information society.

[From the review of Professor Elżbieta Perzycka]



Pobierz Table of Contents
Pobierz Introduction
Pobierz Fragment
Pobierz Fragment

Ludność Zielonej Góry w latach 1652-1766 w świetle ksiąg metrykalnych

HISTORIA SPOŁECZNA

skierska_ludnosc.jpg

Jolanta Skierska, Ludność Zielonej Góry w latach 1652-1766 w świetle ksiąg metrykalnych, B5, oprawa miękka, s. 296, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-199-3; 39,00 zł


Księgi metrykalne są jednym z najważniejszych źródeł do analiz demograficznych z okresu przed wprowadzeniem spisów powszechnych. O ich znaczeniu wspominał już w początkach XX wieku Kazimierz Dobrowolski. Inni badacze podkreślali ich przydatności w prowadzeniu badań biograficznych, analizy zjawisk masowych oraz kwestii społeczno-obyczajowych.
Zwyczaj prowadzenia ksiąg metrykalnych w niektórych parafiach europejskich istniał jeszcze, zanim sobór trydencki w listopadzie 1563 roku nałożył na duchownych katolickich taki obowiązek. Najstarsze zachowane do dziś metryki pochodzą z XIV wieku z obszaru Francji, Włoch i Niemiec. Nakaz prowadzenia ksiąg metrykalnych najszybciej przyjęło i zaczęło wykonywać duchowieństwo w dużych ośrodkach miejskich (na przykład w Poznaniu od 1577 r.), wolniej zaś proces ten przebiegał w małych miastach.
Księgi metrykalne są trudnym źródłem do analizy ze względu na długotrwałość pozyskiwania danych, a także pracochłonność ich opracowania. Dopiero możliwość wykorzystania technik komputerowych ułatwiła pracę badawczą, stąd w ostatnich latach wzrost liczby publikacji poświęconych zagadnieniom demograficznym, w których podstawą analiz były księgi parafialne.
Istotną kwestią jest wybór właściwych materiałów do analiz. Zaleca się, aby badana parafia w omawianym okresie nie zmieniała znacząco swojego zasięgu terytorialnego poprzez np. przyłączenie kilku wiosek. Zwraca się uwagę na to, aby badana miejscowość liczyła co najmniej tysiąc mieszkańców. W odniesieniu do niewielkich społeczności istnieje bowiem ryzyko przypadkowości pewnych zdarzeń demograficznych, a w konsekwencji uzyskanie nieprawdziwego obrazu danego procesu czy zjawiska.
Celem niniejszego opracowania było ukazanie przemian demograficznych w Zielonej Górze w drugiej połowie XVII i w XVIII wieku. Opierając się na informacjach zawartych w księgach metrykalnych, podjęto próbę ustalenia zmian w liczebności ówczesnego miasta. Ukazano również zróżnicowanie społeczno-zawodowe i wyznaniowe ludności Zielonej Góry. Przeprowadzenie rekonstrukcji rodzin pozwoliło określić cechy charakterystyczne ówczesnej zielonogórskiej rodziny.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

„Filologia Polska, Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego”, 2015, z. 1

FILOLOGIA POLSKA

fp_2015_1.jpg

„Filologia Polska, Roczniki Naukowe Uniwersytetu Zielonogórskiego”, 2015, z. 1, red. Radosław Sztyber, B5, oprawa miękka, s. 324, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISSN 2450-3584; 33,00 zł


Z optymizmem i nadzieją oddajemy do rąk Czytelników pierwszy zeszyt czasopiśmienniczej odsłony „Filologii Polskiej”. Dzieje tak właśnie sygnowanej inicjatywy wydawniczej (wcale niekrótkie) wyznaczają dostrzegalny horyzont naukowy, oznaczany konkretnymi nazwiskami uczonych bądź badanych zjawisk. To fragment zielonogórskiego, a szerzej lubuskiego wkładu w budowanie wiedzy o języku, literaturze i dyscyplinach pokrewnych. „Filologia Polska” – jako seria w dwóch odmiennych formułach – to setki stron studiów i dziesiątki analiz; przyciągnęła wielu autorów – intelektualistów środo¬wisk lokalnych i reprezentantów innych ośrodków naukowych z kraju i zagranicy.
Tytuł powołanego właśnie do istnienia periodyku wskazuje zatem tradycję, do jakiej postanowiliśmy się odwoływać (akcentując tym samym swoistą ciągłość), wskazuje także na ewolucyjną zmianę, która stanowi swoisty znak czasów. Rocznikowy kształt „Filologii Polskiej” wynika poniekąd z już wprowadzonych i nadal dokonujących się reform szkolnictwa wyższego oraz stosowanych obecnie systemów standaryzacji. Oby ten duch przemian korzystnie wpłynął na świat nauki – na ludzi ją kreujących, tendencje rozwojowe i, co najważniejsze, wyniki badań.
Chcielibyśmy, aby każdy kolejny tom czasopisma zawierał serię studiów, tworzącą wieloautorską monografię. Pierwszy zeszyt zapowiada tę strukturę. Dzięki wspólnemu wysiłkowi kilkunastu piszących na jego łamach Autorów udało się podjąć rozważania skoncentrowane wokół dwóch odmiennie zdefiniowanych zagadnień: raz w ujęciu problemowym (dotyczących detalu), a drugi – tematycznym (o życiu i twórczości Elizy Orzeszkowej).
W „Filologii Polskiej” nie zabraknie też recenzji niedawno ogłoszonych drukiem prac naukowych. Pewnego rodzaju novum jest dział „Regionaliów Lubuskich” – wypełnią go materiały dotyczące spraw lokalnych, prezentowanych w postaci omówień, przeglądów, rejestrów bibliograficznych itp. Integralną częścią tej sekcji będzie publikowana w większym lub mniejszym wyborze twórczość przedstawicieli lubuskiego środowiska literackiego.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz Wprowadzenie
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Znaczenie oceniania w przebiegu życia

PEDAGOGIKA

zajdel_znaczenie.jpg

Krzysztof Zajdel, Znaczenie oceniania w przebiegu życia, B5, oprawa twarda, s. 202, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2016, ISBN 978-83-7842-216-7; 35,00 zł


Ocena w życiu każdego człowieka odgrywa znaczącą rolę. To, jak nas widzą najbliżsi, potem nauczyciele, jakie komunikaty przekazują, sprawia, że utożsamiamy się z ich sądami bądź je odrzucamy. Ale nie pozostają one obojętne dla naszego funkcjonowania, marzeń, podejmowanych decyzji. Ocenianie rozumiane bardzo szeroko sprzyja też naszym refleksjom nad tym, czego dokonaliśmy, dlatego na wielu etapach życia przeprowadzamy ocenę naszych postępowań, sukcesów i porażek. Ale są one też na pewno w jakimś zakresie reakcją na to, jak nas oceniano, cudza ocena zmusza nas do pewnych wyborów. Dlatego postanowiłem zmierzyć się z problemem: jakie znaczenie a ocena dla naszych wyborów życiowych, a co za tym idzie − dla jakości życia ocenianego z perspektywy czasowej? Główny problem badań to zatem znalezienie odpowiedzi na pytanie: jak ocena, przede wszystkim w szkole, przekłada się na sukces lub jego brak, na podejmowane decyzje życiowe, w konsekwencji na jakość życia?
To wbrew pozorom trudne zadanie, gdyż nikt dotychczas nie pokusił się o takie podejście do oceny i oceniania, stąd wiele wyzwań, jakie przede mną stanęły, i wiele przemyśleń, jakie musiałem poczynić, zanim przystąpiłem do opisu i samych badań, ich interpretacji. Inaczej widzi się swoje życie i to, jakie znaczenie ma ocena wyrażona przez rodziców czy nauczycieli, gdy ma się kilka lat, a inaczej z perspektywy osoby dorosłej, mającej swoją rodzinę, pracę i dalsze plany. Jak oddzielić te doświadczenia, odnieść się do odczuć sprzed wielu lat i dokonać ich analizy czasowej? Stąd zamysł, aby badanie rozpocząć od dzieciństwa i oceny dokonywanej przez rodziców, potem przejść do klas początkowych w szkole, oceny i oceniania przez nauczycieli, starszych klas szkoły podstawowej, następnie średniej i w końcu czasu dorosłości. Nieprzypadkowy jest też podział na badania ilościowe z próbą porównawczą młodych uczniów, prawie pełnoletnich, i badania jakościowe.
Badania ilościowe na dużej próbie respondentów dają ogólny ogląd, pozwalają wychwycić różne uwarunkowania, zwłaszcza w odniesieniu do badanych z próby porównawczej. Narracje wchodzą już w pewne odniesienia do indywidualnych odczuć, wrażliwości osób badanych, nieraz stanowią wspomnienia zdarzeń o podłożu emocjonalnym, indywidualnym sprzed wielu lat, z perspektywy osoby dorosłej, mającej pewien dystans do tego, co było. To bardzo mocne doświadczenie, jakie wyniosłem z rozmów z tymi osobami, utwierdziło mnie tylko w przekonaniu, że dokonałem prawidłowego wyboru samego tematu, jak i sposobu badań.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Campanae, quae in confinio sonant. Studium z dziejów ludwisarstwa na pograniczu śląsko-brandenbursko-pomorskim w XIII-XVIII wieku

HISTORIA

tureczek_campanae.jpg

Marceli Tureczek, Campanae, quae in confinio sonant. Studium z dziejów ludwisarstwa na pograniczu śląsko-brandenbursko-pomorskim w XIII-XVIII wieku, B5, oprawa twarda, s. 696, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-186-3; 99,00 zł


Przedmiotem studium są dzwony – rozpatrywane tu jako wytwory rzemiosła ludwisarskiego w okresie średniowiecznym i nowożytnym (od XIII do schyłku XVIII w.), na dawnym pograniczu śląsko-brandenbursko-pomorskim. Artefakty te jako wielowątkowe świadectwo aktywności warsztatów ludwisarskich, dla których stanowiły poważny, choć nie zawsze podstawowy asortyment produkcji, definiując poziom artystyczny, czy też dorobek ilościowy, jakościowy oraz umiejętności poszczególnych mistrzów odlewników na wybranym obszarze, pozostają interesujące nie tylko w aspekcie samej wytwórczości rzemieślniczej. Próba rozpatrywania przedmiotu badań wyłącznie przez pryzmat wytwórczy – zagadnień materiałowych i technologicznych, znajomości prądów artystycznych czy też zasięgu oddziaływania konkretnych warsztatów w odniesieniu do kontaktów handlowych i gospodarczych – ograniczałaby walory badawcze. Tym samym, wskazane kwestie ukierunkowane na rzemiosło – wiążąc wiele zagadnień w całość problemową, pozostają zasadniczym celem pracy. Dokonując jednak charakterystyki zadania, warto sformułować kilka pytań. Wśród węzłowych pojawiają się te o samo pojęcie warsztatu ludwisarskiego, jego organizację, przemiany technologiczne, zakres i ceny produkcji. Dla zdefiniowania głównych założeń pracy istotne pozostają również pytania o rolę, jaką odgrywały dzwony w przestrzeni publicznej; co decydowało o umieszczaniu na dzwonach konkretnych treści, czy były to wyłącznie doraźne subiektywne potrzeby, czy też wpływ miały inne przyczyny obiektywne? Które z nich występowały częściej, a które sporadycznie, jakie znaczenie miały te elementy dla rzemieślników i produkcji, a jakie dla odbiorców? Trudno pominąć w tym miejscu pytania o kontekst badań – okoliczności czasowe, przestrzenne, społeczno-prawne, religijne, etniczne.
Na tle tak złożonej problematyki, teza niniejszej pracy zakłada, że wytwórczość dzwonów jako obiektów zyskujących szczególną pozycję na płaszczyźnie kulturowej odzwierciedla wiele szerszych zjawisk, mieszczących się w wymiarze artystycznym, religijnym, społecznym, a w wymiarze gospodarczym stanowi zjawisko ponadlokalne, określając charakter kontaktów, ich zasięg przestrzenny, wreszcie definiuje peryferyjne ludwisarstwo interesującego tu pogranicza na tle ośrodków centralnych.



Pobierz spis treści
Pobierz Wprowadzenie
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Ontogeneza i promocja zdrowia w aspektach medycyny, antropologii i wychowania fizycznego

WYCHOWANIE FIZYCZNE

ontogeneza_2015.jpg

Ontogeneza i promocja zdrowia w aspektach medycyny, antropologii i wychowania fizycznego, red. Ryszard Asienkiewicz, Ewa Skorupka, Józef Tatarczuk, B5, oprawa miękka, s. 676, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-192-4; 59,00 zł


Problematyka dotycząca ontogenezy człowieka i promocji zdrowia stanowi obecnie przedmiot zainteresowania badaczy różnych środowisk naukowych. Interdyscyplinarność tych zagadnień powoduje konieczność wymiany poglądów i współpracy przedstawicieli często odległych dyscyplin. Przedstawiona monografia jest odpowiedzią na zapotrzebowanie środowiska naukowego Zielonej Góry, dotyczącą wymiany poglądów oraz prezentacji wyników badań auksologicznych (indywidualnych i zespołowych) prowadzonych w ośrodkach naukowych i uczelniach. Autorami zamieszczonych tu prac są lekarze, antropolodzy, biolodzy, nauczyciele wychowania fizycznego, pedagodzy, psycholodzy, trenerzy skupiający się w swoich obszarach działalności (teoretycznej i praktycznej) na zagadnieniach monitorowania rozwoju biologicznego i promocji zdrowia populacji dzieci, młodzieży i dorosłych.
Dokonujące się w Polsce dynamiczne zmiany społeczno-ekonomiczne niosą za sobą nie tylko nowe wyzwania i możliwości, ale także zagrożenia zdrowotne ludności. Stąd też niezbędna jest naukowa obserwacja i racjonalna prognoza dla przedstawicieli administracji państwowej.
Przedstawiona monografia to zbiór rozdziałów odnoszących się do uwarunkowań rozwoju biologicznego i motorycznego człowieka w różnych okresach ontogenezy, humanistyczno-społecznych problemów wychowania fizycznego i sportu, a także postępowania korekcyjno-kompensacyjnego w zaburzeniach rozwoju osobniczego. Zawarte są w niej zarówno opracowania oryginalne, nowatorskie, teksty oparte na badaniach prowadzonych nieraz rzadko stosowanymi metodami, wskazujące na dylematy natury metodologicznej, jak też systematyzujące znaną już wiedzę. Mamy nadzieję, że zamieszczone w monografii prace będą inspiracją do stawiania nowych pytań problemowych związanych z uwarunkowaniami rozwoju biologicznego człowieka, ochroną i promocją zdrowia.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Interpretacja polskich kolęd i pastorałek w procesie aranżacji na przykładzie partytury „Kolędy dla Świata”

MUZYKA

szymaniuk_koledy.jpg

Jerzy Szymaniuk, Interpretacja polskich kolęd i pastorałek w procesie aranżacji na przykładzie partytury „Kolędy dla Świata”, s. 300, A4, oprawa miękka, wydanie II uzupełnione, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-212-9; 35,00 zł


Jednym z ważnych elementów przekazu muzyki do słuchacza jest aranżacja. Dzięki niej utwory stają się łatwiejsze w odbiorze. Tematy muzyczne w nowej szacie inspirują do poznania muzyki, stwarzają możliwość nowego kontaktu z dziełem, ułatwiają jego przystępność. Aranżacja może również dopomóc w przedstawieniu dzieła postrzeganego jako mniej wartościowe, mniej zrozumiałe. Pomaga także zwrócić uwagę na drzemiące wartości, ważne przesłanie tekstu słownego. Dlatego też szczególne miejsce w przekazie utworu zajmuje aranżer, na którym spoczywa odpowiedzialność za „nowy” kształt danego dzieła, za ukazanie odbiorcy zawartych w nim treści. Osobowość aranżera, jego profesjonalizm ma ogromne znaczenie w interpretacji dzieła.
Spośród wielu źródeł inspiracji, do których sięgają kompozytorzy i aranżerzy, święto Bożego Narodzenia stało się chętnie wykorzystywane w twórczości muzycznej. Swoisty charakter kolęd stawia przed twórcą odpowiedni stopień trudności. Siła tych pieśni tkwi w tekście słownym oraz muzycznym. Dla autora praca przy projektach kolędowych była wielkim zaszczytem duchowym, dając nie tylko satysfakcję zawodową, ale połączyła emocjonalnie z podjętym tematem w sposób bardziej wnikliwy. Stworzyła niepowtarzalne przeżycia, przyczyniła się do odkrycia nowych wartości.
Początki pracy autora nad kolędami sięgają 1990 roku. Pierwsze koncepcje i partytury zostały nagrane w roku 1993 na płycie kompaktowej Wigilia jazzowa. Jerzy Szymaniuk (Polonia Records CD033). Zarejestrowane aranżacje polskich kolęd stanowiły pierwszą dokumentację prac kompozytorsko-aranżacyjnych nad tym materiałem. Płyta prezentuje instrumentalne wersje pieśni, których materiał wyjściowy w postaci tematu służy do budowy większych konstrukcji muzycznych. Kolejne projekty artystyczne pozwoliły na rozbudowę repertuaru, wzbogacenie o pastorałki oraz kolędy i pieśni bożonarodzeniowe innych narodów. Współpraca z różnymi wykonawcami, rozmaite propozycje koncertowe inspirowały do stopniowego powiększania aparatu wykonawczego.
Następną wersją jest napisany materiał Kolędy dla Świata, będący tematem niniejszych rozważań, który został wydany w 2005 roku na albumie płytowym CD pt. Pieśni bożonarodzeniowe. Rejestracja płytowa pochodzi z koncertu, który odbył się 18 grudnia 2004 roku w Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Koncert został zarejestrowany i wyemitowany przez TVP 2 oraz TVP Polonia.
[...] W celu realizacji przedsięwzięcia autor wybrał orkiestrę typu big band jako podstawę aparatu wykonawczego. Big band pełni tutaj podwójną funkcję: akompaniującą dla solistów i chórów oraz wiodącą w częściach instrumentalnych. Począwszy od roku 1977 do dzisiaj, big bandy stanowią dla autora główną domenę pracy artystyczno-dydaktycznej. Prowadzenie przez blisko 30 lat kilku big bandów oraz innych form artystycznych, współpraca z czołowymi muzykami pozwala na ciągłe wzbogacanie warsztatu kompozytorsko-aranżacyjnego. Poddana analizie aranżacja jest przykładem partytury adresowanej do określonego wykonawcy, w tym wypadku prowadzonej przez siebie orkiestry.
Problematyka niniejszej pracy dotyczy interpretacji polskich kolęd i pastorałek na podstawie analizy procesu aranżacji Kolęd dla Świata. Praca ukazuje badane elementy dzieła w kontekście najważniejszych kroków w pracy twórczej, jaką jest aranżacja. Głównym założeniem analizy jest zdefiniowanie procesu aranżacji w zakresie mikro- i makroelementów. Podkreślenie aranżacji jako złożonego procesu twórczego łączącego w sobie elementy stałe (wiedza, praktyka) z procesem „selektywnej improwizacji”. Omawiane zagadnienia skoncentrowane zostały w kolejnych etapach pobudzania do życia dzieła. Dopełnieniem jest opis zdarzeń dotyczących jego dalszych losów – dokumentacja.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Józefem Piłsudskim przez ścianę Cytadeli. Jadwiga Gulińska – przyczynek źródłowy do działalności politycznej socjalistek w Wielkopolsce w początkach xx wieku

HISTORIA

wyder_z_jozefem.jpg

Z Józefem Piłsudskim przez ścianę Cytadeli. Jadwiga Gulińska – przyczynek źródłowy do działalności politycznej socjalistek w Wielkopolsce w początkach XX wieku, oprac. i red. Grażyna Wyder, Zielona Góra 2015, oprawa miękka, s. 156, Oficyna Wydawnicza UZ, ISBN 978-83-7842-187-0, oprawa miękka, s. 220, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-179-5; 30,00 zł


Rozwijający się w początkach XX wieku międzynarodowy ruch socjalistyczny zrodził na terenach będącej pod zaborami Polski wielu oddanych działaczy wierzących, że będzie on m.in. środkiem do odzyskania niepodległości. W ruch zaangażowały się także kobiety. Przykładem działaczki, która nowej idei poświęciła zdrowie, swój zawodowy rozwój, była Jadwiga Gulińska. Należała do prominentnych działaczek ówczesnego ruchu socjalistycznego w zaborze pruskim, niemniej jej polityczna aktywność nie znalazła szerszego zainteresowania historyków. Marginalnie o działalności J. Gulińskiej wspomniał Władysław Zieliński w pracy Polska partia socjalistyczna zaboru pruskiego 1890/1914. Nie umknęła uwadze Bolesławowi Danilczukowi, który omawiając działalność niemieckiej i polskiej partii socjalistycznej w opracowaniu Działalność SPD i PPS zaboru pruskiego w Poznańskiem w latach 1891-1914, nie zbagatelizował jej aktywności. Obszerny biogram w Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego opublikowała Alicja Pacholczykowa. O podjętych próbach politycznej działalności w Poznaniu zakończonej towarzyskim wykluczeniem i przymusową emigracją wspomniała Grażyna Wyder w artykule opublikowanym w „Studiach Zachodnich”. To zbyt mało, by mogła stać się osobą historycznie rozpoznawalną.
W przedstawianym opracowaniu podjęto próbę przypomnienia politycznej działalności Jadwigi Gulińskiej, opierając się na korespondencji, którą prowadziła z wybitnymi działaczami ruchu socjalistycznego tego okresu. Listy, które stanowią podstawę opracowania, pisała w latach 1900-1905, kiedy to przybyła (wraz z rodziną) do Poznania jako agitatorka Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). Ukazują one osobę bardzo dobrze zorientowaną w ówczesnej sytuacji partyjnej oraz doskonale wykształconą działaczkę. Bezbłędnie diagnozowała sytuację społeczno-polityczną zaboru pruskiego. Równie dobrze orientowała się w stosunkach panujących w samym Poznańskiem, jak i w pozostałych zaborach. Jej aluzyjne, wynikające z potrzeb konspiracyjnych napomknienia osób przywołanych w korespondencji świadczą o szerokich kontaktach partyjnych. Adresatami listów, którym przekazywała swe spostrzeżenia i oceny, byli członkowie zarządu Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich (ZZSP) oraz działacze redagujący „Przedświt”.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Człowiek wobec wyzwań i zagrożeń współczesności

PSYCHOLOGIA

janiszewska_niescioruk_czlowiek.jpg

Zdzisława Janiszewska-Nieścioruk, Jerzy Herberger, Iwona Grzegorzewska, Anna Mróz, Katarzyna Grunt-Mejer, Dorota Niewiedział, Marzanna Farnicka, Urszula Gembara, Człowiek wobec wyzwań i zagrożeń współczesności, Rozwój – rodzina – edukacja, oprawa miękka, s. 224, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-179-5 37,00 zł


Zagarnięta przez globalizację współczesność, z której zdobyczy – materialnych i niematerialnych – korzysta jedynie wąska i, jak dodaje Wilhelmina Wosińska, coraz węższa grupa ludzi, dla wielu generuje zagrożenia, ryzyko i trudne do sprostania wyzwania. Owo zagrożenie i ryzyko nasila przyspieszone tempo życia w każdym możliwym wymiarze, a frustrująca konieczność przyswajania wciąż nowych i szybko dezaktualizujących się informacji i kompetencji w równym stopniu doświadczana jest przez społeczeństwa intensywnie rozwijające się, jak i postindustrialne.
Współczesność to nade wszystko nieprzewidywalna zmienność, wymywanie różnic kulturowych, ekspansja i poddawanie się siłom globalnego rynku i technologii informacyjnej, a więc przede wszystkim zjawiska zagrażające ludzkiej przeszłości opartej na poczuciu dojrzałości, tradycji i ciągłości. Przywiązanie do tych wartości, a więc do korzeni, które dla Thomasa Friedmana uosabia „biblijne drzewo oliwne”, utrzymuje wśród społeczeństw poczucie grupowej tożsamości, lojalności, zaufania i bezpieczeństwa. Współczesna globalizacja niesie ze sobą także pomyślność ekonomiczną wielu narodów i ich obywateli, której symbolem jest Lexus, wyznaczający czy określający warunki tej pomyślności – ciągłą, konieczną i dlatego oczekiwaną modernizację, jak też masowość i prywatyzację dające ludziom szansę na dostępność i możliwość posiadania wielu i przez większość pożądanych dóbr. Wysoce aktualnym wyzwaniem jest zatem poszukiwanie i znalezienie korzystnej równowagi między wskazanymi możliwościami i zasobami zglobalizowanego świata a poczuciem tożsamości i integracji z własną nacją, która bezpiecznie „ukorzenia” każdego człowieka, dając poczucie ciągłości, przynależności i trwania. Można zatem sformułować tezę, że pomyślność narodów i obywateli w równym stopniu zależy od ich aktywnego i zarazem partnerskiego uczestnictwa w procesach globalnej ekonomii, jak i utrzymania własnej odrębności i wyjątkowości. Bezrefleksyjne przyzwolenie na jej wymywanie przez globalny, homogenizacyjny system nie przyniesie tylko zysków, a jeśli, to krótkotrwałe i mało znaczące wobec groźby utraty możliwości rozwoju w poczuciu społecznej, kulturowej i terytorialnej wspólnoty.
Utrzymanie tak rozumianej równowagi to dylemat i zarazem wyzwanie dla współczesnych społeczeństw, jak i pojedynczych osób, w percepcji których dzisiejsza rzeczywistość targana jest wieloma zaskakującymi sprzecznościami. Nienotowanemu dotąd cywilizacyjnemu postępowi niejako towarzyszy stale rosnąca liczba patologicznych zjawisk, a wśród nich społecznych stereotypów, konfliktów, konkurencji czy rywalizacji, które wyraźnie osłabiają więzi i jakość relacji międzyludzkich. Ludzie coraz częściej rozwijają się bez poczucia wspólnoty z innymi, otwarcia na kooperację i zespołowe działania. To zatomizowanie i molekularny rozwój, jak podkreśla Janusz Czapiński6, jest cechą charakterystyczną współczesnych Polaków. Zasadniczym tego powodem jest przypuszczalnie brak kapitału społecznego, a więc m.in. brak naszej aktywności na rzecz środowiska lokalnego. Przy czym zauważalnej życiowej, indywidualnej zaradności Polaków, jak kontynuuje autor, nie towarzyszy wzrost umiejętności współpracy, a nie uczymy się jej, ponieważ ogólnie nie ufamy innym ludziom, czyniąc wyjątek dla rodziny i ewentualnie znajomych; w zasadzie, nie ufamy także instytucjom.
Te, jak też wcześniej wskazane zjawiska, którymi nasycona jest współczesna rzeczywistość, a zwłaszcza osłabienie więzi międzyludzkich mogą wprawdzie zwiększać obszar ludzkiej wolności i uwalniać od obciążających czy uciążliwych kontaktów z innymi, ale równocześnie wymuszają konieczność w pełni samodzielnego kreowania własnej biografii, nierzadko bez pomocy i wsparcia z zewnątrz. Taka sytuacja może być inspirująca, a nawet rozwijająca dla nielicznych, wysoce kreatywnych i silnych osobowościowo osób, ale dla wielu oczekujących pomocowych działań staje się niezwykle frustrująca i zagrażająca. Nie są one w stanie czerpać z możliwości, jakie kreuje im współczesna rzeczywistość, nie mogą także sprostać jej wyzwaniom. W konsekwencji zagrożone są społecznym upośledzeniem i wykluczeniem z głównego nurtu życia.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Ziemie Odzyskane” po drugiej wojnie światowej

HISTORIA

osekowski_ziemie_odzyskane.jpg

„Ziemie Odzyskane” po drugiej wojnie światowej, red. Czesław Osękowski, Grzegorz Strauchold, B5, oprawa twarda, s. 186, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-200-6, 39,00 zł


W 2015 roku przypada 70. rocznica przejęcia przez Polskę poniemieckich ziem na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej. Przez cały ten czas dzieje tzw. Ziem Odzyskanych znajdowały się w zainteresowaniu badaczy, reprezentujących różne dyscypliny naukowe: historię, socjologię, demografię, politologię i ekonomię. Można mówić o poważnym polskim dorobku naukowym, także o charakterze interdyscyplinarnym, opisującym wszystkie obszary życia na tym obszarze. Nie jest on jednorodny i widać wyraźnie lata, w których polityka wewnątrzpolska, ale i międzynarodowa, determinowały sposób interpretacji zjawisk i procesów społecznych oraz szeroko rozumianych przemian z punktu widzenia określonych interesów, które nie zawsze odpowiadały standardom badań naukowych. Sytuacja zdecydowanie na korzyść zmieniła się po 1989 roku w związku z transformacją ustrojową w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej, tzw. otwarciem archiwów i zniesieniem cenzury. Dopełnieniem korzystnych trendów w badaniach nad „Ziemiami Odzyskanymi” i pograniczem polsko-niemieckim stał się także proces integracji europejskiej i przyjęcie Polski do NATO i Unii Europejskiej.
Pojawia się często pytanie: czy jest dziś sens badania dziejów „Ziem Odzyskanych” po 1945 roku jako obszaru, który od 70 lat jest częścią państwa polskiego? Naszym zdaniem tak, ale z uwzględnieniem czasu, zmiany politycznych i ekonomicznych realiów w Europie po 1989 roku oraz dzisiejszej międzynarodowej rzeczywistości. Badania te trzeba także prowadzić z uwzględnieniem polskiego trwania na tych terenach po 1945 roku oraz analizą wykorzystania i niewykorzystania szeroko rozumianego potencjału tzw. Ziem Odzyskanych.
Poniemieckie ziemie na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej, przejęte przez Polskę w 1945 roku, miały przez kolejne powojenne dziesięciolecia swoją specyfikę, a w niektórych obszarach zachowują ją nadal. Specyfika ta wynikała z jednej strony z wielowiekowej przynależności tego obszaru do Niemiec, z drugiej zaś z tworzenia w tym miejscu szeroko rozumianej państwowości polskiej od podstaw i następnie utrwalania owej państwowości.
Za najbardziej typowe cechy, świadczące o specyfice nowego pogranicza polskoniemieckiego, należy uznać stosunki społeczne i niemal całkowitą wymianę ludności, obecne w świadomości nowych mieszkańców przez kolejne dekady poczucie tymczasowości, materialne i duchowe poniemieckie dziedzictwo, dużą liczbę polskich i sowieckich garnizonów wojskowych, stosunki własnościowe w rolnictwie z rozbudowanym sektorem państwowym i spółdzielczym, utrzymywaną aż do 1972 roku tymczasową administrację kościelną. Odmienność pogranicza w stosunku do pozostałej części Polski najbardziej widoczna była przez kilkanaście powojennych lat. Wraz z upływem czasu różnice te zacierały się i kształtował szeroko pojmowany jednolity charakter państwa polskiego. Pomimo tego, nadal dostrzega się specyficzne dla terenów nad Odrą i Nysą Łużycką sytuacje w różnych obszarach życia, inne w porównaniu z resztą kraju. Najogólniej rzecz ujmując, są one pokłosiem powojennej odmienności oraz skutków transformacji ustrojowej w Polsce po 1989 roku. Na pograniczu polsko-niemieckim zarabia się dziś na ogół mniej niż w innych regionach Polski, jest wyższe bezrobocie, odmienne preferencje polityczne ludności, stosunkowo bardziej pozytywny stosunek do integracji Polski z Zachodem.
Dobrą okazję do debaty nad wybranymi zagadnieniami „Ziem Odzyskanych” stworzył XIX Powszechny Zjazd Historyków Polskich, który obradował w Szczecinie od 17 do 21 września 2014 roku pod wiodącym hasłem Polska – Bałtyk – Europa. Zasadniczym tematem zjazdu była problematyka morska rozumiana jako spojrzenie przez pryzmat Bałtyku na losy Polski i Europy.
Jedna z sekcji zjazdu obradowała nad problematyką poniemieckich ziem przejętych przez Polskę po 1945 roku, ujętą w następującym sformułowaniu: „Ziemie Odzyskane” w granicach państwa polskiego. Specyfika przemian po 1945 roku. Celem debaty była analiza przemian w poszczególnych regionach tzw. Ziem Odzyskanych, tj. na Warmii i Mazurach, Pomorzu Gdańskim, Pomorzu Zachodnim, Dolnym Śląsku, Opolszczyźnie i Ziemi Lubuskiej. Podczas obrad, które miały w zasadzie charakter debaty, poszukiwano odpowiedzi na trzy główne pytania: 1. Jaki jest dzisiejszy obraz „Ziem Odzyskanych”? 2. Czy obraz ten jest pokłosiem ich powojennej odmienności i następnie integracji z państwem polskim, a może w latach transformacji po 1989 roku uwidoczniły się na „Ziemiach Odzyskanych” odmienne sytuacje i zdarzenia niż w innych regionach Polski? 3. Czy nadal możemy mówić o specyfice „Ziem Odzyskanych”?



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Współczesne aspekty bezpieczeństwa państwa

ZARZĄDZANIE BEZPIECZEŃSTWEM

graczyk_wspolczesne.jpg

Współczesne aspekty bezpieczeństwa państwa, red. Krzysztof Graczyk, Grzegorz Nakielski, Tadeusz Tabaczniuk, B5, oprawa miękka, s. 212, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-167-2, 26,00 zł


Bezpieczeństwo oznacza poczucie braku zagrożenia, stan psychiczny lub prawny w jednostkach, które daje poczucie pewności, oparcie w drugiej osobie lub sprawnie działającym systemie prawnym; przeciwieństwo zagrożenia.
W warunkach społecznych bezpieczeństwo obejmuje zaspokojenie takich potrzeb, jak: istnienie, przetrwanie całości, niezależność, spokój, posiadanie i pewność rozumu.
Bezpieczeństwo państwa dzieli się na bezpieczeństwo międzynarodowe i narodowe. Przez bezpieczeństwo narodowe należy rozumieć stan uzyskany w wyniku zorganizowanej obrony i ochrony przed zagrożeniami zewnętrznymi i wewnętrznymi, określane stosunkiem potencjału obronnego do zagrożeń. Natomiast bezpieczeństwo międzynarodowe dotyczy bezpieczeństwa państw w skali danego regionu lub całego świata. Podział ten jest jednak czysto umowny, gdyż bezpieczeństwo państw w stosunkach międzynarodowych, obiektywnie rzecz ujmując, ma zawsze charakter międzynarodowy. Istotą bezpieczeństwa międzynarodowego jest zatem całość więzi pomiędzy poszczególnymi uczestnikami systemu międzynarodowego, które gwarantują zachowanie pokoju. Bezpieczeństwo narodowe jest terminem wieloznacznym. Zazwyczaj pojęcia takie powodują komplikacje przy definiowaniu, dlatego celowe jest, aby rozpatrywać je, uwzględniając wieloaspektowość terminu.
Bezpieczeństwo narodowe może być definiowane na wiele sposobów, na przykład może oznaczać stan braku zagrożenia dla narodu. Te właśnie dążenia do ochrony (obrony) i/lub sama ochrona są pojęciowo utożsamiane z bezpieczeństwem narodowym. W tym kontekście bezpieczeństwo narodowe oznacza stan gotowości do przeciwdziałania zagrożeniom oraz do odpowiedniego powstrzymywania działań godzących w dobro narodu, zdrowie i mienie obywateli. Bezpieczeństwo może również oznaczać pewien stan, w którym zostały podjęte odpowiednie (względem przyjętego kryterium w danej sytuacji) przedsięwzięcia w celu niedopuszczenia do zagrożeń, a jeśli już wystąpiły – w celu minimalizacji skutków jego zaistnienia.
Funkcjonujący w Polsce system bezpieczeństwa narodowego zawiera w sobie takie elementy, jak siły zbrojne, służby, instytucje rządowe i samorządowe, a także inne podmioty prawne. Przeznaczenie tego systemu sprowadza się do zapobiegania i przeciwdziałania zagrożeniom zewnętrznym, zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, prowadzenia działań ratowniczych oraz ochrony ludności i mienia w sytuacjach nadzwyczajnych. Podstawowym zadaniem podsystemu kierowania jest zapewnienie ciągłości podejmowania decyzji (w tym poprzez zastosowanie różnego rodzaju informatycznych systemów wspomagania kierowania i decyzji) i działań w celu utrzymania bezpieczeństwa narodowego. Realizacja tego zadania możliwa jest dzięki prowadzeniu monitoringu źródeł, skali oraz rodzajów zagrożeń, które w ogólnym rozumieniu można postrzegać w wymiarze militarnym i pozamilitarnym.
Celem niniejszej monografii jest przedstawienie wybranych aspektów bezpieczeństwa, które znajdują się w zakresie zainteresowań kadry naukowo-dydaktycznej Wydziału Ekonomii i Zarządzania Uniwersytetu Zielonogórskiego.
Publikację podzielono na trzy części (rozdziały). Treści pierwszego rozdziału odnoszą się do teorii i historii bezpieczeństwa państwa. Przedstawiono w nim bazę podstawowych pojęć dotyczących bezpieczeństwa, a także historyczne ujęcie problemu położenia geopolitycznego Polski oraz związanego z tym jej bezpieczeństwa narodowego. Przybliżono w nim również przykłady zastosowań socjotechniki na bezpieczeństwo jednostek i instytucji.
Kolejny rozdział dotyczy wieloaspektowego wymiaru bezpieczeństwa państwa. Zawarto w nim szeroko rozumiane problemy dotyczące procesu zarządzania kryzysowego, ewakuacji ludności w wybranych przypadkach zagrożeń oraz działania polityki państwa w obszarze zagwarantowania bezpieczeństwa społecznego. Istotnym elementem tego rozdziału jest również zaprezentowanie wybranych problemów dotyczących współpracy administracji samorządowej i terenowej z organami administracji wojskowej i organizacjami pozarządowymi w aspekcie zabezpieczenia bezpieczeństwa publicznego i społecznego. Ujęto w nim także treści dotyczące ważnych dziedzin funkcjonowania społeczeństwa (jednostek), czyli ekonomicznych, ekologicznych i energetycznych problemów mających wpływ na ich bezpieczeństwo.
W ostatnim, trzecim rozdziale skupiono się na problemach zastosowania wybranych systemów informatycznych wspomagających procesy kierowania i zarządzania bezpieczeństwem państwa. Przedstawione systemy są wykorzystywane w głównej mierze w powyższym zakresie przez administrację samorządową i terenową. Problemy bezpieczeństwa w kontekście istniejących i ciągle pojawiających się nowych zagrożeń będą zawsze stymulowały potrzebę prowadzenia dalszych badań w tym zakresie, co w pełni potwierdzają treści zawarte w niniejszej publikacji.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Wybrane metody badań nieniszczących w analizie właściwości warstwy wierzchniej

EKSPLOATACJA I BUDOWA MASZYN

kurylo_wybrane.jpg

Piotr Kuryło, Wladymir Sieriebriakow, Piotr Kuryło, Stanisław Janik, Wybrane metody badań nieniszczących w analizie właściwości warstwy wierzchniej, B5, oprawa miękka, s. 116, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2014, ISBN 978-83-7842-146-7, 25,00 zł


W maszynach, urządzeniach i wielu przedmiotach znajdują się elementy, które mają za zadanie przenosić różnego rodzaju obciążenia mechaniczne, cieplne, chemiczne itp.
W trakcie eksploatacji elementy poddawane obciążeniom o charakterze ciągłym lub udarowym ulegają niszczeniu. W przeważającej liczbie przypadków proces niszczenia rozpoczyna się w warstwie wierzchniej, gdzie poważne uszkodzenia całych elementów mają swój początek w mikropęknięciach lub nieciągłościach warstwy wierzchniej wyrobu. Wady materiałowe warstwy wierzchniej oraz jej nieodpowiednie właściwości mogą powstać na etapie produkcji wyrobu zarówno wskutek złej technologii wytwarzania, jak i podczas jego eksploatacji. Celem badań nieniszczących (NDT, non-destructive testing) jest wykrycie wad materiałowych powierzchniowych: rysy, fałdy, pęknięcia, rozwarstwienia itp. oraz wad wewnątrz materiału, takich jak: jamy, porowatość, pęknięcia, wtrącenia itp. Stosowanie badań NDT w przemyśle jest bardzo ważne ze względu na konieczność zapewnienia wysokiej jakości produkowanych wyrobów. Poddawanie badaniu każdego produkowanego przedmiotu lub wyrywkowa ich kontrola pozwala uniknąć wadliwych produktów nie spełniających stawianych im wymagań, co może zagrażać życiu lub zdrowiu użytkownika takiego przedmiotu. Wczesne wykrycie wad w produktach pozwala na szybką korektę parametrów procesu technologicznego wytwarzania i wyeliminowanie wad materiałowych.
Badania nieniszczące służą do wykrywania nieciągłości materiałowych. Istotą badań NDT jest rozpoznanie i analiza stanu materiału obiektu bez wpływu na jego właściwości użytkowe.
Badania NDT stosowane są między innymi w przemyśle lotniczym, chemicznym, maszynowym, petrochemicznym, zbrojeniowym, samochodowym, energetyki jądrowej i konwencjonalnej. Badania nieniszczące wykorzystywane są także do okresowych przeglądów i diagnostyki obiektów i urządzeń [1].



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Eksploatacja i remont urządzeń technicznych

EKSPLOATACJA I BUDOWA MASZYN

kurylo_eksploatacja.jpg

Piotr Kuryło, Wladymir Sieriebriakow, Eksploatacja i remont urządzeń technicznych, B5, oprawa miękka, s. 104, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2014, ISBN 978-83-7842-147-4, 20,00 zł


Jak powszechnie wiadomo celem realizowanej produkcji w przemyśle maszynowym jest wyrób przemysłowy. Wyrób ten powinien być wykonany zgodnie z PN i może występować w postaci części lub zespołu montażowego.
Ze względu na proces eksploatacji najczęściej wyrób gotowy występuje jako urządzenie techniczne lub maszyna (skrót: UT).
Każde UT powinno być zoptymalizowane pod względem jakości, metod wytwórczych oraz kosztów jego wytworzenia. Ponadto jakości gotowego wyrobu (UT) powinna być zgodna z normą EN-PN powinna być oceniona poprzez podstawowe wskaźniki jakości. Do podstawowych wskaźników zalicza się funkcjonalność, niezawodność i technologiczność konstrukcji.
Wskaźniki te są planowane na podstawie wymagań użytkowania w etapie technicznego przygotowania produkcji zgodnie z postępem techniki i nauki. Technologiczność konstrukcji musi być zapewniona głównie przez konstruktora (projektanta) oraz przez technologa opracowującego technologię jego wykonania. Wszystkie wyżej wskazane wskaźniki muszą być wzięte pod uwagę przez producenta (konstruktora, technologa) w technicznym przygotowaniu produkcji, w trakcie realizacji procesu produkcyjnego oraz dotrzymywane przez samego użytkownika w czasie eksploatacji (użytkowania).
Funkcjonalność UT w optymalnym czasie jego eksploatacji powinna być dotrzymywana w warunkach wymaganej (wysokiej) niezawodności. Niezawodność ta zależy nie tylko od warunków eksploatacji, lecz także od konstrukcji i technologii jego wytwarzania, zwłaszcza od technologiczności konstrukcji UT w procesie produkcyjnym na etapie realizacji procesów zasadniczych procesów technologicznych (wytwarzania lub montażu) oraz na etapie jego rzeczywistej eksploatacji.
Okres eksploatacji często definiowana jako żywotność (trwałość) UT z punktu widzenia ekonomiczności, powinna by optymalną. W zależności od potrzeb rynku oraz kosztów wytwarzania i eksploatacji trwałość powinna być także definiowana jako trwałość urządzenia technicznego pracującego w warunkach rzeczywistych (rzeczywiste). Cechy użytkowe powinny także odpowiedzią na rzeczywiste potrzeby potencjalnego klienta (moralne) oraz ekonomicznie uzasadnione (opłacalne).
Zgodnie z PN-N-50191:1993 trwałość jest jedną z cech niezawodności, która charakteryzuje się również zdolnością do remontu konstrukcji urządzenia technicznego. Stąd istnieje konieczność planowania okresu, objętości i metod remontu, naprawy i obsługi technicznej UT w procesie ich użytkowania.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Technologie wytwarzania i właściwości wybranych materiałów konstrukcyjnych

EKSPLOATACJA I BUDOWA MASZYN

kurylo_technologie.jpg

Piotr Kuryło, Stanisław Janik, Technologie wytwarzania i właściwości wybranych materiałów konstrukcyjnych, B5, oprawa miękka, s. 130, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2014, ISBN 978-83-7842-145-0, 25,00 zł


Problematyka eliminowania przyczyn powstawania wad odlewów jest integralną częścią każdej technologii odlewniczej. Aktualne tendencje w rozwoju odlewnictwa wymagają produkcji odlewów o dużej niezawodności i trwałości eksploatacyjnej. Zwiększone wymagania narzucają konieczność rozszerzenia zakresu badań kontrolnych wykonywanych zarówno w trakcie produkcji, jak i przy odbiorze odlewów. Kontrola produkcji składa się z kontroli materiałów, kontroli procesu technologicznego i kontroli odlewu [...].
W nowoczesnych systemach wyniki dwóch pierwszych etapów kontroli umożliwiają korektę technologii, która eliminuje nieprawidłowości mogące być przyczynami ewentualnych wad odlewów. Etap trzeci najczęściej obejmuje badania wytrzymałościowe, metalograficzne oraz badania metodami nieniszczącymi [...].
Badanie nieniszczące jest to postępowanie, w wyniku którego uzyskuje się informację stanu powierzchni, dokładności wykonania i odtworzenia wymiarów wykrywania i lokalizacji wad wewnętrznych oraz ocenę stanu struktury metalograficznej, co pozwala na określenie właściwości mechanicznych badanych odlewów.
Ujawnione w wyniku badań metodami nieniszczącymi wady wewnętrzne mogą być wadami dopuszczalnymi lub niedopuszczalnymi. Odlew może być odrzucony lub poddany naprawie [...].
Powszechne w odlewnictwie stają się nieniszczące metody kontroli budowy wewnętrznej odlewów, ich popularność wzrosła wraz z udoskonalaniem rozwiązań w budowie aparatury, a zwłaszcza dzięki wprowadzaniu techniki cyfrowej do rozwiązań technicznych, systemów pomiarowych i zasad interpretacji wyników.
Prowadzeniem tego rodzaju kontroli jakości, bazującej na możliwości ujawniania i określania wielkości wad wewnętrznych metodami pośrednimi, zajmuje się odrębna dziedzina wiedzy i techniki zwana defektoskopią.
Najważniejszymi metodami badawczymi, którymi defektoskopia posługuje się do wykrywania wad wewnętrznych są m.in.:
– metoda ultradźwiękowa,
– radiologiczna,
– indukcyjna,
– magnetyczna,
– radiologiczna.
Kluczową sprawą przy stosowaniu tego rodzaju badań jest określenie przez konstruktora krytycznej wielkości wady oraz dobór odpowiedniej metody badawczej, gwarantującej zakładaną wykrywalność, przy możliwie jak najmniejszym koszcie [...].
Ze względu na duży koszt w badaniach odlewów, metody niszczące stosowane są bardzo rzadko.
Metody i techniki badań nieniszczących są stosowane w przemyśle ze względu na konieczność zapewnienia wysokiej jakości półwyrobów, wyrobów końcowych, urządzeń i konstrukcji. Badaniom odbiorczym metodami nieniszczącymi poddawane są odlewy odpowiedzialne tzn. takie, których ewentualna awaria w trakcie eksploatacji może zagrażać życiu ludzkiemu lub narazić użytkownika na duże straty finansowe.
Wraz z rozwojem technologii cyfrowych, ogromnym powodzeniem cieszą się tzw. systemy ekspertowe. Duża ilość czynników występujących w procesach odlewniczych jest powodem znacznych trudności przy ustalaniu przyczyn występowania wad, stąd aktualnie ich systematykę przeprowadza się za pomocą metod techniki cyfrowej. Przykładem tego rodzaju prac jest uruchomiony w Instytucie Odlewnictwa „Internetowy System Diagnostyki Wad Odlewów” [...].



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

„In Gremium”. Studia nad Historią, Kulturą i Polityką, t. 9

in_gremium_9.jpg

„In Gremium. Studia Nad Historią, Kulturą i Polityką”, t. 9, red. Dariusz Dolański, Zielona Góra 2015, B5, oprawa miękka, s. 278, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISSN 1899-2722, ISBN 978-83-7842-205-1, 37,00 zł


Artykuły

Victoria Győri, The Mars Ultor Coins of c. 19-16 BC
Justyna Rogińska, Symboliczne aspekty wykorzystania ognia w późnośredniowiecznej i wczesnonowożytnej przestrzeni rodziny polskiej
Urszula Świderska-Włodarczyk, Wzorzec osobowy czy wzorzec postępowania? Przyczynek do nowej definicji formułowanej z punktu widzenia historyka na przykładzie szlachty polskiej przełomu średniowiecza i czasów nowożytnych
Justyna Bąk, Miejsce melancholii w kulturze staropolskiej w świetle kazań pogrzebowych przełomu XVII i XVIII w.
Aleksandra Ziober, Śląsk i Czechy oczami magnata litewskiego. Osiemnastowieczny diariusz podróży starosty wiłkomierskiego Benedykta Tyzenhauza
Jarosław Chojak, Wojewódzka Rada Związków Zawodowych w Zielonej Górze w latach 1950-1956
Robert Skobelski, Zapomniana inwestycja. Niezrealizowana koncepcja budowy Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Zielonej Górze
Łukasz Jureńczyk, Relacje amerykańsko-afgańskie w latach 1963-1978
Małgorzata Madej, Western European Union as a risk management mechanism for the European Communities and European Union
Daria Arkuszewska, Aktorzy polityczni i media w procesie zarządzania informacją Weronika Górnicka, „Missăo dada, missăo cumprida”. Kino polityczne José Padilhi wiwisekcją problemów współczesnej Brazylii
Anna Chodorowska, Rola systemów filozoficzno-religijnych w państwie i prawie japońskim po 1945 r.
Krystian Saja, Obserwator wobec barier poznawczych
Mirosława Szott, Rzeczy niemieckie w poezji Joanny Ziembińskiej-Kurek i Marka Lobo Wojciechowskiego
Jakub Rawski, Czy jest homoseksualizm w tym tekście? Na tropach nieheteronormatywnej tożsamości bohaterów „Kamieni na szaniec” Aleksandra Kamińskiego
Katarzyna Krysińska, „Żaden cud nie jest mniejszy...”. Sakralizacje w poezji Ireny Dowgielewicz

Recenzje
Giuseppe Squillace, „I giardini di Saffo: profumi e aromi nella Grecia antica”, Carocci Editore, Roma 2014, ss. 118 (Paweł Madejski)
Anna Kotłowska, „Zwierzęta w kulturze literackiej Bizantyńczyków – Anavlepsate eis ta peteina...”, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2013, ss. 262 (Jarosław Dudek)
O przyczynach upadku I Rzeczypospolitej. Na marginesie książki Włodzimierza Bernackiego, „Myśl polityczna I Rzeczpospolitej”, Arcana, Kraków 2011, ss. 430 (Przemysław Szpaczyński)
„Testimonia najdawniejszych dziejów Słowian”, seria grecka, zeszyt 6: „Pisarze wieku XI”, tłumaczenie i komentarz Anna Kotłowska, współpraca Alina Brzóstkowska, Warszawa 2013, ss. 347 (Joanna Jakuć)
Mariano Gonzáles Clavero, Carmelo Gonzáles Clavero, „Atlas ilustrado de la II República espańola”, Susaeta Ediciones, Madrid 2009, ss. 248 (Radosław Domke)

Sprawozdania
Sprawozdanie z międzynarodowej konferencji „Forum Miast Partnerskich w Kostrzynie nad Odrą” (Paweł Gondek)


Pobierz spis treści
Pobierz fragment
Pobierz fragment


Elementy zarządzania kryzysowego w administracji terytorialnej

ZARZĄDZANIE BEZPIECZEŃSTWEM

graczyk_elementy.jpg

Elementy zarządzania kryzysowego w administracji terytorialnej, Krzysztof Graczyk, Grzegorz Nakielski, Tadeusz Tabaczniuk, B5, oprawa miękka, s. 192, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-168-9, 42,00 zł

Przeprowadzone badania na różnych poziomach systemów zarządzania kryzysowego (ZK) i ich możliwościach działania wykazały, że większość decyzji podejmowana jest na podstawie doświadczenia i intuicji osób funkcyjnych. Oznacza to, że decydenci poszczególnych szczebli systemów zarządzania kryzysowego nie mają w większości zaistniałych zdarzeń do dyspozycji odpowiednich narzędzi – wspomagających procesy decyzyjne. Nie zawsze też mają odpowiednią wiedzę i umiejętności. Może to wynikać stąd, że problematyka planowania cywilnego w ZK, w tym wykonywania stosownej dokumentacji, wspomagania informatycznego procesów decyzyjnych, jest wciąż nowym zjawiskiem na różnych szczeblach administracji państwowej i samorządowej.
Rozwój badań, czy też prac związanych ze wspomaganiem informatycznym procesów decyzyjnych w systemie ZK jest różny na poszczególnych szczeblach, wśród różnych uczestników systemu ZK i w różnych regionach kraju. Zależy to przede wszystkim od położenia geograficznego i zaangażowania władz lokalnych (państwowych i samorządowych) w tę problematykę.
Celem niniejszej monografii jest ukazanie podstawowej teorii w zakresie planowania cywilnego w ZK, zdiagnozowanie procesu informatyzacji na różnych szczeblach zarządzania państwem oraz próba ujednolicenia zasad wykonywania podstawowych dokumentów planistycznych w tym zakresie.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Aktualne problemy prawa wyborczego

PRAWO

feja_prawo.jpg

Aktualne problemy prawa wyborczego, red. Bogusław Banaszak, Andrzej Bisztyga, Anna Feja-Paszkiewicz, "Acta Iuridica Lebusana", vol. 1, B5, oprawa miękka, s. 484, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-206-8 , 28,00 zł (nakład wyczerpany)


Uchwalony w 2011 roku Kodeks wyborczy został już zastosowany we wszystkich rodzajach wyborów, które obejmuje swoją regulacją – w 2011 roku w wyborach parlamentarnych, w 2014 roku w wyborach do Parlamentu Europejskiego i w wyborach samorządowych oraz w 2015 roku w wyborach prezydenckich. Wkrótce odbędą się wybory parlamentarne.
Praktyczne stosowanie norm Kodeksu wykazało jego zalety, ale także wady. Te ostatnie legły u podstaw przeprowadzonych kilkunastu nowelizacji. Niektóre z nich były obszerne. Do interpretacji regulacji kodeksowych włączyły się od początku ich obowiązywania sądy i to nie tylko przy okazji rozpatrywania protestów wyborczych. Niekiedy ich poglądy stymulowały działania ustawodawcy.
W niniejszej publikacji znajdują się refleksje nie tylko nad rozwiązaniami prawnymi wprowadzonymi przez Kodeks i jego nowelizacje. Autorzy poszczególnych opracowań włączają się także w debatę nad pożądanym kształtem polskiego prawa wyborczego. Nie może w niej również zabraknąć rozważań o charakterze komparatystycznym, które mogą się okazać inspirujące dla polskich prawników i politologów zajmujących się problematyką prawa wyborczego. Problematyka ta – pod wpływem kolejnych wyborów – cieszy się coraz większym zainteresowaniem społecznym i obecna jest z rosnącą intensywnością nie tylko w pracach naukowych, ale również i w szeroko pojętej publicystyce społecznej. Mamy nadzieję, że publikacja, którą oddajemy do rąk Czytelników, wychodzi naprzeciw temu zainteresowaniu.



Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Homo moralis – homo creativus

FILOZOFIA

dudek_homo.jpg

Homo moralis – homo creativus. Prace dedykowane profesorom Zdzisławowi Kalicie Krzysztofowi Kaszyńskiemu, red. i oprac. Joanna Dudek, Stefan Konstańczak, B5, oprawa twarda, s. 230, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-201-3, 47,00 zł


W imieniu całej społeczności akademickiej przekazujemy w darze naszym szanownym Profesorom Zdzisławowi Kalicie oraz Krzysztofowi Kaszyńskiemu prace, które stanowią skromny wyraz wdzięczności i uznania za ich wieloletnią obecność w Instytucie Filozofii ongiś Wyższej Szkoły Pedagogicznej, aktualnie zaś Uniwersytetu Zielonogórskiego. Słowo obecność nie jest przypadkowo użytym terminem, ponieważ czas, który poświęcili pracy naukowej i dydaktycznej, to kilkanaście lat współtworzenia środowiska filozoficznego w Zielonej Górze. Obecność Profesorów przejawiała się nie tylko nauczaniem filozofii, głównie etyki, aksjologii i antropologii filozoficznej, ale również aktywnym udziałem w życiu naukowym kształtującego się instytutu filozofii: sympozjach, seminariach, konferencjach, otwartych wykładach, a także licznych publikacjach. Obecność ta wyrażała się również w byciu Profesorów naszymi mentorami, opiekunami naukowymi, doradcami w czasie wielu „nielimitowanych” dyskusji i rozmów. Życzliwość i mądrość Profesorów pozwalały na budowanie dobrej atmosfery w Instytucie, w Zakładzie Etyki oraz w relacjach ze studentami, doktorantami i pracownikami uczelni.

From the review of Professor Ján Stebila


Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

”ICT in Educational Design Processes, Materials, Resources“, Vol. 8

PEDAGOGIKA

ict_8.jpg

”ICT in Educational Design Processes, Materials, Resources“, Vol. 8, ed. Eunika Baron-Polańczyk, B5, oprawa miękka, s. 152, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-204-4, 28,00 zł


”ICT Education Design. Processes, Materials, Resources” edited by Eunika Baron- Polańczyk is of great cognitive and practical value. It is recommended that it should reach the teachers preparing and conducting IT classes and students of pedagogy and related fields. In particular, the book should be promoted on ITC trainings, so it could serve as means of education in the digital world.

From the review of Professor Kazimierz Wenta

The content of this publication (monograph) is based on the main and sub objectives of the multiannual international research project ICTinED; […] it is, in part, a scientific output of the project and is thematically focused on ICT applications in technical education. As co-author of several primary school and university textbooks, I have to praise the authors that the texts also refer to the use of ICT and multimedia support – used in technical fields, but also applied in all areas of human life – in teaching.

From the review of Professor Ján Stebila


Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

”ICT in Educational Design Processes, Materials, Resources“, Vol. 7

PEDAGOGIKA

ict_7.jpg

”ICT in Educational Design Processes, Materials, Resources“, Vol. 7, ed. Eunika Baron-Polańczyk, B5, oprawa miękka, s. 152, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-203-7, 28,00 zł


”ICT Education Design. Processes, Materials, Resources” edited by Eunika Baron- Polańczyk is of great cognitive and practical value. It is recommended that it should reach the teachers preparing and conducting IT classes and students of pedagogy and related fields. In particular, the book should be promoted on ITC trainings, so it could serve as means of education in the digital world.

From the review of Professor Kazimierz Wenta

The content of this publication (monograph) is based on the main and sub objectives of the multiannual international research project ICTinED; […] it is, in part, a scientific output of the project and is thematically focused on ICT applications in technical education. As co-author of several primary school and university textbooks, I have to praise the authors that the texts also refer to the use of ICT and multimedia support – used in technical fields, but also applied in all areas of human life – in teaching.

From the review of Professor Ján Stebila


Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

„Przegląd Narodowościowy” Nr 4

POLITOLOGIA

przeglad_4.jpg

„Przegląd Narodowościowy – Review Of Nationalities”, Nr 4: Mniejszość niemiecka, red. Aleksandra Kruk, Piotr Pochyły, B5, oprawa miękka, s. 308, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISSN 2084-848X, ISBN 978-83-7842-194-8, 33 zł (NAKŁAD WYCZERPANY)


Czwarty numer „Przeglądu Narodowościowego” zdecydowaliśmy się poświęcić mniejszości niemieckiej i uczynić to zagadnienie tematem wiodącym. Po II wojnie światowej, zarówno w Polsce, jak i w wielu państwach europejskich, pozostały skupiska Niemców, którzy z różnych względów nie znaleźli się w granicach któregoś z utworzonych państw niemieckich – NRD czy RFN. Po obaleniu muru berlińskiego i zmianach politycznych w latach 90. XX w. nie nastąpiła masowa repatriacja do zjednoczonych Niemiec, aczkolwiek rząd niemiecki aktywnie wspiera ich funkcjonowanie. Jeśli jako kryterium wyodrębniania wspomnianej grupy przyjmiemy występowanie języka niemieckiego, wówczas okaże się, że tzw. Europa Niemiecka jest reprezentowana przez ponad 90 milionów mieszkańców kontynentu, a sam niemiecki jest drugim po rosyjskim najczęściej występującym językiem ojczystym.
Problemy, historia, działalność polityczna czy silne poczucie tożsamości narodowej stanowią interesujące pola badawcze, których przybliżenie i przeanalizowanie było naszym podstawowym założeniem przy projektowaniu ram tego numeru. Większość zebranych artykułów koncentruje się na sytuacji mniejszości niemieckiej na obszarze Polski (w różnych momentach dziejowych), a warte podkreślenia jest to, iż stanowi ona obecnie najliczniejszą, około 150-tysięczną mniejszość narodową, która każdorazowo posiada swoją reprezentację w Sejmie RP.



Pobierz spis treści
Pobierz Od redakcji
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Opieka i wsparcie osób z chorobą Alzheimera i ich opiekunów rodzinnych w Polsce

OPIEKA, TERAPIA I PROFILAKTYKA SPOŁECZNA

nowicka_alzh.jpg

Agnieszka Nowicka, Opieka i wsparcie osób z chorobą Alzheimera i ich opiekunów rodzinnych w Polsce, B5, oprawa twarda, s. 338, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-176-4, 49 zł


Autorka przedstawia w książce zarówno problemy i zagrożenia związane z chorobą Alzheimera, wielokrotnie podkreślając nieuchronność procesu otępiennego i – będące jego następstwem – kryzysy w rodzinie chorego, ale jednocześnie docenia opiekunów w ich roli, daje przykłady praktycznych rozwiązań i wskazówki, gdzie można szukać pomocy w istniejącym systemie opieki medycznej i społecznej, krytycznie wskazując przy tym jego niedostatki. Wskazuje na konieczność lepszej organizacji systemu diagnozowania zaburzeń otępiennych i poprawy organizacji systemu wsparcia środowiskowego, opieki w stanie terminalnym i w instytucjach opiekuńczych.
Z uwagi na zmiany demograficzne i proces starzenia się polskiego społeczeństwa niezmiernie ważne jest podnoszenie wiedzy w zakresie choroby Alzheimera i innych otępień oraz kształtowanie odpowiednich postaw całego społeczeństwa wobec osób chorych i ich opiekunów. Monografia autorstwa Agnieszki Nowickiej poświęcona tej tematyce może wypełnić ważną rolę na tym polu. Autorka adresuje ją przede wszystkim do pedagogów, ale odbiorcami tego opracowania mogą być także inne osoby zajmujące się tą problematyką na polu zawodowym (organizatorzy opieki zdrowotnej i społecznej, lekarze, pracownicy ośrodków opiekuńczych i placówek terapeutycznych), ludzie działający w organizacjach pozarządowych czy – w końcu – opiekunowie chorych z zespołami otępiennymi.

[Fragment recenzji dr. hab. n. med. Zyty Beaty Wojszel]


Pobierz spis treści
Pobierz wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Mickiewicz

LITERATUROZNAWSTWO

libera_mickiewicz.jpg

Leszek Libera, Mickiewicz, 21 x 13 cm, oprawa miękka, s. 286, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-180-1 (prosimy o kontakt z OW lub leszeklibera5@gmail.com)


Twórczość

Rękawiczka
Don Carlos
Świtezianka – parafraza ballady ludowej
Dziady, Faust, Ropelewski i inni Szwajcaria
Jak czytać Nad wodą wielką i czystą…?
Wszyscy byli jak najzupełniej trzeźwi… (O improwizacjach Mickiewicza)

Życie codzienne
Kawa i fajka wieszcza
Chyba się nauczę pić…
Obiad

Medyczne dylematy

Choroby wileńsko-kowieńskie
Niedoszły medyk
Gwatry i teinie
Choroba Celiny Mickiewiczowej
Cholera przyczyną śmierci Mickiewicza?


Pobierz spis treści
Pobierz fragment
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Language, thought and education: Exploring networks

szymanski_lte.jpg

Language, thought and education: Exploring networks, ed. Marek Kuczyński, Leszek Szymański, B5, oprawa miękka, s. 236, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-184-9, 26,00 zł


The present volume contains chapters whose content corresponds to the topical area of the Language, thought and education series published by the Department of English at the University of Zielona Góra. The contributors, affiliated at education and research institutions throughout the world, address issues related to multilingualism, learning foreign languages, and selected aspects of studying language as a system, language varieties including. The book consists of three parts: Multilingualism and language contact, In the learning context and Studying language.
The first part contains chapters concerning multilingual systems in the cognitive network. It begins with Zofia Chłopek’s ‘Conceptual transfer in the trilingual mind: the case of object categorisation’. The next chapter takes us to Italy; the problem of multilingualism amongst immigrants is addressed by Matthias Wolny. More cognitive aspects of languages in contact are presented by Teresa Maria Włosowicz, who is concerned with cross-lingual lexical links in the multilingual mind.
The second part deals with issues involved in language education and language learning. Alexander Kapranov describes the process of self-evaluation in speech fluency amongst Korean students during their exchange program in Sweden. Assessment, this time in a Polish secondary school and a British college, is explored and discussed by Beata Kouhan. Agnieszka Piątek, in turn, investigates issues which may help us discover better ways of internalising phrasal verbs in English.
As said above, the third section is devoted to exploring language as such. It also examines the tools which are used in linguistic research. This part begins with Leszek Szymański’s article, which concerns the application of the World-Wide Web to empirical research in linguistics. Further, semantic properties of lexemes in signed languages are discussed by Krzysztof Kosecki, whereas networks of slogan stylistics in re-branding are described by Zivile Niemickiene. Karolina Rosiak presents the use of diminutive forms in Welsh, while Ahmad Izadi views language from the perspective of institution. The paper is followed by Joanna Kapica-Curzytek’s considerations on Global English, a language variety which is inevitable in contemporary ‘network societies’. Jacek Rachfał carries out a detailed analysis of ‘castle’ vocabularies, including considerations upon word-formation and etymology of English and Polish lexical items. The volume also contains Edyta Rachfał’s dissection of the ways in which a crisis communicating message may be carried out pragmatically. Our publication concludes with Gian Claudio Batic and Sergio Baldi’s article which investigates the linguistic encoding of emotions in Hausa, an Afro-Asiatic language.
We hope that the contributions presented in this volume will allow scholars from numerous corners of the globe to share with others their insights into language, language education and language exploration. We would like to thank all those who have contributed to the present publication as well as those who have provided assistance in the process of publishing this book.


Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Łemkowie, Bojkowie, Rusini – historia, współczesność, kultura materialna i duchowa, t. 5

halczak_bojkowie.jpg

Łemkowie, Bojkowie, Rusini – historia, współczesność, kultura materialna i duchowa, t. 5, red. Bohdan Halczak, Stefan Dudra, Roman Drozd, Miroslav Sopoliga, Artur Izhevskyy, Oksana Kuzmenko, Lesya Horoshko, Paul J. Best, Evhen Ladna, Michal Smigel’, B5, oprawa miękka, s. 884, Oficyna Wydawnicza UZ, Słupsk–Zielona Góra–Svidnik 2015, ISBN 978-83-7842-190-0, 49,00 zł


W 2006 r. w Instytucie Politologii Uniwersytetu Zielonogórskiego powstała inicjatywa przygotowania pracy zbiorowej, o charakterze interdyscyplinarnym, poświęconej Łemkom, Bojkom, Hucułom oraz Rusinom zakarpackim. Inicjatywa spotkała się z pozytywną reakcją środowisk naukowych zarówno w Polsce, jak i za granicą. Napłynęło wiele ciekawych artykułów, które zostały opublikowane w pracy zbiorowej, wydanej w 2007 r. przez Łemkowski Zespół Pieśni i Tańca „Kyczera” w Legnicy [...]. Ponieważ redaktorzy nie planowali jeszcze wówczas kolejnych publikacji tego cyklu, książka nie była sygnowana jako tom pierwszy.
Publikacja spotkała się z pozytywnym przyjęciem w środowisku naukowym, jak również wzbudziła zainteresowanie szerokiego grona czytelników. Instytut Politologii UZ zdecydował się na kontynuację wydawnictwa we współpracy z Zakładem Europy Wschodniej Instytutu Historii Akademii Pomorskiej w Słupsku. Ponownie napłynęło bardzo dużo artykułów. W 2009 r. ukazał się tom drugi, opublikowany nakładem Uniwersytetu Zielonogórskiego oraz Akademii Pomorskiej [...]. Pozytywne przyjęcie książki i widoczne zapotrzebowanie na tego rodzaju publikacje spowodowało, że redaktorzy przygotowali kolejną pracę zbiorową. Tom trzeci ukazał się nakładem Uniwersytetu Zielonogórskiego oraz Akademii Pomorskiej przy wsparciu ze strony Zjednoczenia Łemków, jednej z głównych organizacji łemkowskich w Polsce [...]. Podobnie jak poprzednie tomy ten również spotkał się z pozytywnym przyjęciem. Redaktorzy podjęli zatem przygotowania do publikacji tomu czwartego, który ukazał się w 2012 r. nakładem Akademii Pomorskiej w Słupsku oraz Uniwersytetu Zielonogórskiego4. Obecny, piąty tom jest efektem współpracy tych uczelni oraz Muzeum Ukraińskiej Kultury w Svidniku (Słowacja), będącego oddziałem Słowackiego Muzeum Narodowego.
Łemkowszczyzna, Bojkowszczyzna, Huculszczyzna oraz Zakarpacie to regiony peryferyjne Europy Środkowo-Wschodniej. Jednak dzieje tej górskiej krainy są ciekawe dla badaczy. Umożliwiają studium zjawiska wielokulturowości. Przez stulecia w bezpośrednim sąsiedztwie żyli w Karpatach przedstawiciele kilku narodów. Współżycie nie było wolne od konfliktów, lecz układało się na ogół zgodnie. Wzajemne relacje regulowały niepisane prawa ukształtowane przez pokolenia. Ich istota sprowadzała się z jednej strony do konsekwentnego podtrzymywania własnej tożsamości, a z drugiej poszanowania tożsamości innych. W przypadku powstania konfliktów precyzyjnie rozgraniczano „strefy wpływów”. Ustalonych granic nie wolno było przekraczać. Swoista „poprawność polityczna” górali karpackich bywała uciążliwa, lecz pozwalała na pokojową koegzystencję grup o bardzo różnym obliczu kulturowym.
Kiedy w mieście Kołomyja, uważanym za nieoficjalną stolicę Hucułów, w XIX w. powstało gimnazjum, kadra pedagogiczna musiała rozwiązać problem wzajemnych relacji w zróżnicowanym narodowo zespole uczniowskim. W trakcie przerw międzylekcyjnych ciągle dochodziło do bójek między gimnazjalistami narodowości polskiej i ukraińskiej. Dyrekcja doprowadziła zatem do założenia dwóch odrębnych dziedzińców – „ruskiego” oraz polskiego. W trakcie przerw uczniowie udawali się na „swój” teren i nie mieli ze sobą bezpośredniego kontaktu. W gimnazjum na długie lata zapanował spokój.
Uczniem gimnazjum w Kołomyi był m.in. Stanisław Vincenz (1888-1971), wybitny polski pisarz, a zarazem znawca i propagator Huculszczyzny. W swojej twórczości konsekwentnie popularyzował idee tolerancji oraz współdziałania ludzi różnych narodowości. Niejednokrotnie podkreślał, że źródła jego światopoglądu tkwią w latach młodości spędzonej na Huculszczyźnie. Często odwoływał się w swych dziełach do huculskiej mądrości ludowej. Przykład Stanisława Vincenza wskazuje, że historia, współczesność, kultura Hucułów, ale także Łemków, Bojków i Rusinów z Zakarpacia są warte zainteresowania i nawet intelektualiści niejednego mogą się od nich nauczyć.


Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment
Pobierz fragment

„Obcy świat” w dyskursie europejskim, „Scripta Humana”, t. 4

FILOLOGIA POLSKA

sh_4.jpg

„Obcy świat” w dyskursie europejskim, red. Nel Bielniak, Dorota Kulczycka, „Scripta Humana”, t. 4, B5, oprawa miękka, s. 208, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-177-1, ISN 2353-1681, 27,00 zł


Zamysłem, jaki przyświecał redaktorkom książki, było stworzenie zbioru rozpraw o percepcji geograficznie lub – co ważniejsze – mentalnie „obcych” zakątków świata w ujęciu emigranta – podróżnika – wędrowca europejskiego. W 2010 roku w Warszawie ukazała się praca zbiorowa Europejczyk w podróży 1850-1939 [...]. Niniejszy tom jest sui generis kontynuacją badawczych obserwacji zaprezentowanych w tamtej książce. Za szczególnie istotne należałoby uważać zmiany, jakie dokonały się w XX i XXI wieku. Współcześnie bowiem Europejczyk – dzięki rozwojowi techniki – może odbywać dalekie podróże, nie wyruszając z domu. I odwrotnie: jeśli wyjeżdża, wydaje się, że jest zapoznany za pośrednictwem mediów, przewodników, bedekerów, filmów dokumentarnych z „całym” światem i że nie odczuwa nawet najbardziej egzotycznych jego części jako „innych”, „odrębnych”. Niniejsza monografia powinna jednak przekonać, że istnieją jeszcze sfery „obce” – w sensie dosłownym, ale i przenośnym – rejony anomalii i krzywd „nie do pogodzenia” w świadomości mieszkańca Starego Kontynentu. Możliwe są też miejsca i przestrzenie azylu, zakątki idealnie upatrzone na schronienie przed dotychczasowym, niedoskonałym życiem. Wrażliwi i – jak zawsze – obdarzeni wyobraźnią pisarze i poeci dają świadectwo kolejnych zadziwień, odkryć, udanych, ale i daremnych prób oswajania miejsc i przestrzeni. Odsłaniają prawidłowość mentalnego przenoszenia własnej ojczyzny do miejsc nowych, nieznanych. Relacjonują własną lub/i innych dezaprobatę wobec obojętności i zła, jakie obserwują albo jakich sami doświadczają w obcych krajach i krainach. Zdradzają przy tym własne nostalgie i tęsknoty, euforie i olśnienia.
Chociaż „Historia mentalności jest jedną z tych dziedzin poznania historycznego, w których najtrudniej uchwycić zarówno moment przemiany, jak i określić element nowości” [...], wydaje się, że można zaobserwować przepaść między światoodczuciem podróżnych XVIII i XIX wieku a recepcją nieznanych lądów przez następne pokolenia. Badacze, którzy w niniejszej monografii zabrali głos, w przejmujący niejednokrotnie sposób przedstawili stan badań polskiej i europejskiej literatury reprezentatywnej dla tematu „obcości światów”.


Pobierz spis treści
Pobierz Wstęp
Pobierz fragment
Pobierz fragment

„Dyskursy Młodych Andragogów”, t. 16

DMA_16_Strona_1.jpg

„Dyskursy Młodych Andragogów”, t. 16, red. Małgorzata Olejarz, Emilia Paprzycka, Sylwia Słowińska, B5, oprawa miękka, s. 402, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-189-4, ISSN 2084-2740, 44,00

„Dyskursy Młodych Andragogów” są czasopismem naukowym Wydziału Pedagogiki, Socjologii i Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Zielonogórskiego, znajdującym się w wykazie czasopism punktowanych MNiSW. Rocznik zawiera artykuły badaczy z różnych środowisk naukowych, polskich i zagranicznych, prowadzących studia i badania nad szeroko rozumianą aktywnością edukacyjną oraz różnymi kontekstami uczenia się i rozwoju ludzi dorosłych. Wielowątkowy dyskurs prowadzony jest na łamach czasopisma w ramach węższych tematycznie, lecz związanych ze sobą i przenikających się obszarów. Czasopismo ma w dużej mierze charakter interdyscyplinarny i skierowane jest w pierwszej kolejności do młodych autorów – doktorów i magistrów, w tym również tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją drogę naukową. Samodzielni pracownicy nauki pojawiają się w czasopiśmie najczęściej w roli współautorów tekstów naukowych pisanych wspólnie z młodymi badaczami.
W skład międzynarodowej Rady Naukowej „DMA”, obok uznanych polskich naukowców, wchodzą również badacze z kilku krajów – z Niemiec, Szwecji, Austrii i Estonii (z Uniwersytetu Humboldta w Berlinie, Uniwersytetu Leibniza w Hanowerze, Uniwersytetu w Magdeburgu, Uniwersytetu w Grazu, Uniwersytetu w Sztokholmie, Uniwersytetu Pedagogicznego w Tallinie). Na liście stałych Recenzentów zewnętrznych czasopisma znajduje się obecnie ponad 30. samodzielnych pracowników nauki z najważniejszych ośrodków akademickich w kraju. „Dyskursy Młodych Andragogów” indeksowane są w bazie Index Copernicus (IC Journals Master List www.indexcopernicus.com) oraz w bazie CEJSH (The Central European Journal of Social Sciences and Humanities www.cejsh.icm.edu.pl), gdzie od tomu 15. czasopismo dostępne jest też pełnotekstowo. Pierwotną wersją rocznika jest wersja papierowa. Elektroniczna wersja „DMA” dostępna jest na stronie www.dma.wpsnz.uz.zgora.pl (w Indeksie numerów). Na stronie internetowej czasopisma dostępne są także wszelkie informacje dotyczące jego koncepcji, historii, tematyki oraz zasad przyjmowania tekstów do publikacji i procedur recenzowania.
W 16. tomie „Dyskursów Młodych Andragogów” pod redakcją naukową M. Olejarz, E. Paprzyckiej i S. Słowińskiej zamieszczonych jest 26 artykułów uporządkowanych w pięciu dyskursach tematycznych: andragogicznym, poradoznawczym, edukacji medialnej, animacji kultury i genderowym, oraz dwa sprawozdania. W sumie w 16. tomie „DMA” opublikowało swoje teksty 32. autorów z kilkunastu ośrodków akademickich w kraju, w tym z: Uniwersytetu Gdańskiego, Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, UMCS w Lublinie, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytetu Wrocławskiego, Uniwersytetu Śląskiego, Uniwersytetu Zielonogórskiego, Dolnośląskiej Szkoły Wyższej we Wrocławiu, Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu, Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Wszechnicy Świętokrzyskiej w Kielcach, jak też dwóch autorów z Federation University (Faculty of Education & Arts) w Australii.
www.dma.wpsnz.uz.zgora.pl


Pobierz spis treści
Pobierz fragment
Pobierz fragment
Pobierz fragment
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Wolność pracy ludzkiej

PRAWO

markiewicz_stany_wolnosc.jpg

Joanna Markiewicz-Stanny, Wolność pracy ludzkiej. Studium z zakresu praw człowieka, B5, oprawa twarda, s. 274, Oficyna Wydawnicza UZ, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-166-5, 36,00 zł

Niniejsza książka stanowi studium wielopłaszczyznowych związków pomiędzy pracą a wolnością w perspektywie praw człowieka, w której objęto analizą międzynarodowe prawa człowieka, międzynarodowe prawo pracy i prawo krajowe. W koncepcji praw człowieka praca jest działaniem wolnym i będącym wyrazem wolności. Nie jest to jednolita konstrukcja, w tym znaczeniu, że składają się na nią gwarancje zawarte w treści normatywnej praw obywatelskich i politycznych, jak też praw gospodarczych i socjalnych. U podstaw regulacji prawnych odnoszących się do zatrudnienia leży założenie, iż wartość pracy wynika z jej wymiaru podmiotowego. Praca jest procesem, w który człowiek angażuje swoją osobę; zatem, jak to wskazano w Deklaracji Filadelfijskiej, praca nie może być traktowana jak towar – jest to specyficzne dobro będące przejawem wolności, z wolności wynikające i ku wolności prowadzące. [...] W niniejszym opracowaniu pojęcie pracy obejmuje wszelkie rodzaje aktywności ekonomicznej człowieka, niezależnie od jej form prawnych. Co prawda, w głównej mierze rozważania dotyczą szeroko pojętej pracy najemnej, ale podjęta problematyka obejmuje różne inne sposoby zarabiania na życie, zwłaszcza zaś te, które cechuje relacja podporządkowania pomiędzy podmiotem wykonującym pracę a podmiotem zlecającym. Tak szerokie podejście jest motywowane przemianami, jakie zaszły w ładzie pracy na przestrzeni ostatnich lat. Ocena i kwalifikacja tych ograniczeń winny być przeprowadzone na podstawie założenia, że wśród fundamentów praw człowieka oprócz wolności wymienić należy także godność, równość i sprawiedliwość. Podstawowym problemem badawczym, który wymaga analizy, jest jurydyczne znaczenie takich pojęć jak niewolnictwo i praca przymusowa. Rozumieć przez to należy precyzyjny opis relacji pomiędzy zakazem niewolnictwa i praktyk zbliżonych do niewolnictwa a zakazem pracy przymusowej i obowiązkowej. Książka ma odpowiedzieć na pytanie, na ile są to pojęcia normatywnie zbieżne i jakie przesłanki pozwalają kwalifikować określony stan faktyczny w kategoriach naruszenia wskazanych zakazów. Są to rozstrzygnięcia, które obejmują również odpowiedź na pytanie o ewolucję zakazu pracy przymusowej w stronę normy ius cogens lub ewentualnie prawa niederogowalnego. A zatem, czy praca niewolnicza zawsze ma charakter przymusowy? Czy każda praca przymusowa jest jednocześnie pracą niewolniczą? Jaki poziom zniewolenia osoby determinuje stwierdzenie, że mamy do czynienia z pracą przymusową, a jaki, że możemy pisać o poddaństwie lub innej praktyce zbliżonej do niewolnictwa?

Pobierz Wstęp
Pobierz spis treści
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Doświadczenia zawodowe w narracjach pamiętnikarskich nauczycielek wczesnej edukacji, t. 2

PEDAGOGIKA

soroka_2.jpg

Doświadczenia zawodowe w narracjach pamiętnikarskich nauczycielek wczesnej edukacji, t. 2, red. Anetta Soroka-Fedorczuk, Mirosława Nyczaj-Drąg, B5, oprawa twarda, s. 144, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2015,  ISBN 978-83-7842-185-6, 33,00 zł (NAKŁAD WYCZERPANY)

Moim zdaniem jest to bardzo wartościowy zbiór autobiograficznych narracji, który jest nie tylko świadectwem czasu kluczowych sporów w szkolnictwie podstawowym o obniżenie wieku obowiązku szkolnego, dojrzałość szkolną dzieci czy konieczność i możliwość zarazem wspierania ich rozwoju. Ten zbiór autorelacji może być wykorzystany do pracy dydaktycznej z nauczycielami, w zespołach samokształceniowych, do superwizji, jak i z kandydatami do tego zawodu.

Z recenzji wydawniczej Bogusława Śliwerskiego

Pamiętniki prezentowane w tomie II cechuje swoista indywidualność, precyzyjny opis drogi rozwoju zawodowego oraz zawodowego awansu siedmiu nauczycielek. Autorki w prezentowanych biografiach zawodowych koncentrują się głównie na zdarzeniach, ważnych punktach przełomowych/krytycznych na przestrzeni całej dotychczasowej drogi zawodowej – od momentu rozpoczęcia pracy aż do chwili obecnej. Na uwagę zasługuje niepowtarzalność opisów, bogactwo doświadczeń i refleksji, jakie snują autorki nad sensem własnej pracy, bogactwem i niepowtarzalnością zawodowych doświadczeń, którym nadają indywidualny sens oraz znaczenia.

Z recenzji wydawniczej Joanny Łukasik

Pobierz Wstęp
Pobierz spis treści
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Doświadczenia zawodowe w narracjach pamiętnikarskich nauczycielek wczesnej edukacji, t. 1

PEDAGOGIKA

soroka_1.jpg

Doświadczenia zawodowe w narracjach pamiętnikarskich nauczycielek wczesnej edukacji, t. 1, red. Anetta Soroka-Fedorczuk, B5, oprawa twarda, s. 272, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-182-5, 33,00 zł
(NAKŁAD WYCZERPANY)

Dzięki narracjom biograficznym nauczycieli, którzy [...] przystąpili [do projektu], docieramy do subiektywnej prawdy o ich zawodowych doświadczeniach. Dobrze się stało, że jakościowymi badaniami objęto nauczycieli w jakiejś mierze już spełnionych, często finalizujących już swoją karierę, a pełniących swoją funkcję na najważniejszym etapie kształcenia i wychowania dzieci. Afirmacja pedagogii w ich praktyce edukacyjnej stanowi przecież podstawę dla wartości uczenia się dzieci przez całe życie, a nie tylko ma prowadzić do uzyskania przez nie właściwego poziomu alfabetyzacji (wiedzy, umiejętności i postaw).

Z recenzji wydawniczej Bogusława Śliwerskiego

Praca stanowi cenne źródło poznania pracy zawodowej nauczycielek przedszkoli, daje wyjątkową możliwość bezpośredniego w nią wglądu. Prezentowane w niej pamiętniki nauczycieli zawierają cenny z pedeutologicznego punktu widzenia opis doświadczeń zawodowych, jak i również dotyczących życia osobistego dziewięciu nauczycielek dyplomowanych pracujących w przedszkolu. [...] Opublikowanie zbioru pamiętników, w których autorzy opisują osobiste doświadczenia zawodowe umożliwi nie tylko lepsze ich poznanie, ale również podjęcie odpowiednich kroków wzmacniających działania zawodowe nauczycieli.

Z recenzji wydawniczej Joanny Łukasik

Pobierz Wstęp
Pobierz spis treści
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Żmija zygzakowata

BIOLOGIA

najbar_zmija.jpg

Bartłomiej Najbar, Ewa Szuszkiewicz, Anna Najbar, Żmija zygzakowata, B5, oprawa miękka, s. 188,  Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-131-3, 29,00 zł

Żmija zygzakowata prowadzi właściwie skryty tryb życia, panicznie boi się człowieka i z reguły na jego widok szybko ucieka. To prawda, że niekiedy pojawia się w jego otoczeniu, ale zazwyczaj jest to związane z wkraczaniem człowieka na jej naturalne obszary występowania, a nie odwrotnie. W czasach współczesnych na populację żmij czyha wyjątkowo dużo niebezpieczeństw. Poza wspomnianymi czynnikami można jeszcze dodać choćby rozwój infrastruktury, trwałe przekształcanie siedlisk i ich fragmentację, wzmagający się ruch samochodowy oraz chemizację środowiska. Postępująca dewastacja środowiska i silnie zakorzeniona niechęć do żmij skłoniła nas do napisania monografii, w której omawiamy najważniejsze aspekty ich biologii, ekologii, w tym elementy dotyczące jadowitości i wynikające z tego realne niebezpieczeństwa. Staraliśmy się przedstawić ten gatunek w sposób możliwie przystępny dla jak najszerszej grupy potencjalnych odbiorców, z nadzieją, że nie tylko wiedza czytelników stanie się pełniejsza, ale przede wszystkim nastawienie do żmij stanie się nieco bardziej przyjazne. Duża liczba fotografii, w większości wykonanych na terenie Polski, powinna ułatwić obcowanie z lekturą i unaocznić wiele ciekawych aspektów dotyczących świata żmii zygzakowatej.

Pobierz Wstęp
Pobierz spis treści
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Edukacja dziecka w narracjach rodziców z klasy średniej

PEDAGOGIKA

nyczaj_edukacja.jpg

Mirosława Nyczaj-Drąg, Edukacja dziecka w narracjach rodziców z klasy średniej, B5, oprawa twarda, s. 258, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-181-8, 44,00 zł (NAKŁAD WYCZERPANY)

Przyjmując, że wciąż niewiele wiemy na temat oddziaływań rodziny, które wyznaczają trajektorie edukacyjne dzieci i ich losy szkolne, jestem przekonana, że szczególnie potrzebne i uzasadnione są badania sięgające w głąb zjawisk, badania, które umożliwią jakościową ich analizę poprzez wczucie się w perspektywę innego człowieka, dające możliwość zrozumienia tego, co subiektywne i niepowtarzalne, a z jednostkowego punktu widzenia ważne. Badawczy wgląd w tak zarysowaną problematykę ma na celu jej rozpoznanie, opisanie i analizę, a w efekcie dotarcie do wiedzy nowej, wartościowej i potrzebnej społecznie. Poznanie jakości edukacji dzieci w rodzinach klasy średniej jest problemem szczególnie palącym, dotyczy bowiem środowiska społecznego, zawierającego zaczątek tego, co nowe i co może się okazać ważne społecznie w przyszłości. Z uwagi na to, że podjęte rozważania mogą stanowić przyczynek do analizy i dokumentacji zmian struktury społecznej w nowych warunkach społeczno-politycznych oraz dokonujących się współcześnie przeobrażeń w polskiej oświacie, jestem przekonana o społecznej wadze i nośności podjętego w książce problemu oraz o społecznym potencjale badanej grupy, ku której zwracam swoje zainteresowania badawcze.


Jak współcześni rodzice środowisk klasy średniej doświadczają i interpretują kwestie dotyczące edukacji potomstwa? Jakie sensy i znaczenia nadają edukacji swych dzieci? Jakie motywacje, wartości i praktyki w kwestiach związanych z edukacją dziecka składają się na styl życia przedstawicieli środowisk klasy średniej? Do jakich zasobów – w postaci kapitału ekonomicznego, społecznego i kulturowego – rodzinnego wsparcia sięgają w celu pozyskania dla swych dzieci kapitału edukacyjnego?


Publikacja pt. Edukacja dziecka w narracjach rodziców z klasy średniej stanowi wartościowe i oryginalne studium poznawcze o wysokim poziomie merytorycznym [...].
Uważam ją za dojrzałą pracę naukową, napisaną z wielką pasją [...].

Z recenzji prof. Jolanty Karbowniczek


Pobierz Wstęp
Pobierz spis treści
Pobierz fragment
Pobierz fragment

Studium nad doborem metod inteligencji numerycznej do rozwiązywania problemów z geodezji inżynieryjnej

GEODEZJA

mrowczynska_studium.jpg

Maria Mrówczyńska, Studium nad doborem metod inteligencji numerycznej do rozwiązywania problemów z geodezji inżynieryjnej, B5, oprawa miękka, s. 150, Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2015, ISBN 978-83-7842-158-0, 18,00 zł


Niniejsza praca przedstawia syntetyczne ujęcie możliwości związanych z zastosowaniem sztucznych sieci neuronowych oraz systemów neuronowo-rozmytych do rozwiązywania wybranych zagadnień z geodezji inżynieryjnej. Sieci neuronowe są techniką modelowania, która pozwala na odwzorowanie nadzwyczaj złożonych funkcji. Jako wygodne narzędzie o charakterze nieliniowym są stosowane w rozwiązywaniu problemów występujących w odległych sobie dziedzinach, takich jak: finanse, medycyna, zastosowania inżynierskie, geologia, fizyka i wielu innych. Sieci neuronowe doskonale sprawdzają się wszędzie tam, gdzie do opisu zjawisk nie znajduje zastosowania aproksymacja liniowa, ponieważ tworzone z zastosowaniem sieci neuronowych modele bez trudu odwzorowują zależności nieliniowe.

Pobierz Przedmowa
Pobierz spis treści
Pobierz fragment
Pobierz fragment

   Uniwersytet Zielonogórski (C) 2009 .:. D&C by: JARY